| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |




Εδώ Καλειδοσκόπιο - Τεύχος 197

Δημοσίευση: 04-07-2013 - Στήλη: ΝΕΟΛΑΙΑ - Φύλλο:197




Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση

Λόγος ελεύθερος (;)

 

Πότε και υπό ποιες συνθήκες αισθάνεται κανείς πως είναι ελεύθερος να εκφραστεί; Με αφορμή το κλείσιμο της ΕΡΤ.το Καλειδοσκόπιο προβληματίζεταιγύρω από το θέμα της ελευθερίας του λόγου στη σύγχρονη ελληνικήπραγματικότητα και κάνει σχόλια πάνω στην αιφνιδιαστική αυτή απόφαση.
Επιμέλεια: Μενέλαος Γιαννόπουλος


Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση

Μια μορφή μέσων μαζικής ενημέρωσης που προάγει την επικοινωνία – ή που θα θέλαμε πολύ να το κάνει – είναι οι Ιστότοποι ή αλλιώς Sites. Ηλεκτρονικοί χώροι με συσσωρευμένη γνώση μάς χτυπούν απειλητικά τηνπόρτα. Χιλιάδες Blogs και προσωπικές σελίδες πληθύνονται κάθε λεπτό με το μότο «Επικοινωνώ». Μα αλήθεια, πώς γίνεται να προωθείται η ελευθερία του λόγου όταν αυτός κατακερματίζεται λέξη με τη λέξη; Στις προσωπικές σελίδες που εκμυστηρεύονται στους άγνωστους χίλιους πότε ξύπνησαν, έφαγαν, πήγαν για ψώνια και «τι συμβαίνει τώρα», μικρό το κακό. Όσον αφορά όμως τα ειδησεογραφικά Sites-Blogs που παίζουν χαλασμένο τηλέφωνο με ταγεγονότα, οι συνέπειες είναι πολύ πιο οδυνηρές. Επικοινωνία είναι η διαδικασία αποστολής ενός μηνύματος από έναν πομπό σε ένα δέκτη, χρησιμοποιώντας έναν κώδικα επικοινωνίας. Όταν όμως ο κώδικας είναι ένα τοπίο με ιντερνετικές ασάφειες – λακ-κούβες και τα συμβάντα παραπατούν από τη μία στην άλλη μέχρι να φτάσουν στα αυτιά και τα μάτια μας, τότε η ελευθερίακαι η αξιοπιστία του λόγου είναι το τελευταίο που ισχύει. Έχουμε απορροφηθεί τόσο από την ταχύτητα της δήθεν ενημέρωσηςπου αρχίζουμε και τρέχουμε χωρίς αυτήν. Εξάλλου δεν έχουμε αναρωτηθεί το εξής:είχε ποτέ η ανθρώπινη φύση ανάγκη από ηλεκτρονική πανοπλία…

Αστερόπη Χατζηνικόλα

 


Η ελευθερία του λόγου είναι ένα δικαίωμα νομικά κατοχυρωμένο που παρέχει τη δυνατότητα στους πολίτεςμιας χώρας να σκέφτονται και να εκφράζονται χωρίς λογοκρισία είτε αυτό αναφέρεται στον προφορικό και γραπτό λόγο είτε διοχετεύεται μέσω της τέχνης. Αν και έχει κατοχυρωθεί από την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε κράτος δεν προσαρμόζει την ελευθερία του λόγου στα δικά του μέτρα και σταθμά. Σε ό,τι αφορά τα ιδιωτικά κανάλια, οι ανοχές ίσως είναι μεγαλύτερες, αλλά και πάλι αν αναλογιστούμε την ευθύνη των μέσων αυτών ως φορέων ενημέρωσης οφείλουμε και πάλι να είμαστε αυστηροί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του φαινομένου αυτού,όμως, από πλευράς του κράτους, είναι ο ξεκάθαρα αντιδημοκρατικός τρόπος με τον οποίο αποφασίζεται και εφαρμόζεται το κλείσιμο της ΕΡΤ καταργώντας ένα δημόσιο μέσο έκφρασης και πληροφόρησης μετεράστια ιστορία και συναισθηματική αξία,με αποτέλεσμα να βρίσκονται 2.600 ακόμα άνθρωποι στις λίστες των ανέργων.

Αλεξάνδρα Μαβραγιαννίδου


Η αιφνίδια διακοπή λειτουργίας της ΕΡΤ δίχασε την κοινή γνώμη και έφερε στο προσκήνιο το ζήτημα της προσφοράς της δημόσιας τηλεόρασης. Πέραν πάσης αμφιβολίας, η ιστορία της ΕΡΤ συνδέεται αναπόσπαστα με την πορεία της νεότερης Ελλάδας στον χρόνο.Ιδρυθείσα εν έτει 1938, η κρατική τηλεόραση έχει καλύψει γεγονότα κομβικής σημασίας από τον Β Παγκόσμιο μέχρι σήμερα,ενώ  αποτελεί ιδρυτικό μέλος της EBU από το 1950. Το αρχείο της ΕΡΤ περιλαμβάνειτο 70% του οπτικοακουστικού υλικού της Ελλάδας, διαθέτοντας σπάνια ντοκουμέντα και ρεπορτάζ δωρεάν μέσω διαδικτύου στο ευρύ κοινό. Συγκεκριμένα, το αρχείο ειδήσεων της τηλεόρασης περιέχει πάνω από 50.000 τίτλους, ενώ το κοινοβουλευτικό αρχείο καλύπτει συνεδριάσεις της Βουλής με πρώτη την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1975. Άξια μνείας επίσης το φωτογραφικό αρχείο, η ταινιοθήκη-δισκοθήκη και η μουσική βιβλιοθήκη. Η συμβολή της δημόσιας τηλεόρασης είναι καθοριστική στον τομέα του πολιτισμού με τη λειτουργία των Μουσικών Συνόλων και της χορωδίας της ΕΡΤ, πέραν των 3 τηλεοπτικών και 28 ραδιοφωνικών σταθμών, μεριμνώντας για την αποκλειστική, συχνά, ενημέρωση μεγάλου μέρους της επαρχίας, ακόμα και των απομονωμένων σημείων, καθώς και για τη διάθεση του ελληνικού τηλεοπτικού προγράμματος  στο εξωτερικό. Παράλληλα ήταν ο σταθμός που κατεξοχήν έδινε δημόσιο βήμα σε διαφορετικούς φορείς.Παρά τη σχετική ασυνέπεια στο πρόγραμμα, οι επιλογές της ΕΡΤ όσον αφορά στην προβολή ντοκιμαντέρ, ταινιών και ενημερωτικών εκπομπών, χαρακτηρίζονταν προσεγμένες, ενδεικτικά αναφέρονται τα ντοκιμαντέρ του "Εξάντα" και η εκπομπή "Σημείο Art". Ομολογουμένως, ο τρόπος λειτουργίας της ΕΡΤ παρουσίαζε ορισμένες παθογένειες, οι οποίες ήταν απαραίτητο να διορθωθούν. Ωστόσο, η προσφορά της στο πολιτικό και πολιτιστικό γίγνεσθαι υπήρξε αδιαμφισβήτητη.

Αναστασία Καραγιάννη, Λίλα Κοττάκη


Εντάξει. Όλοι αναγνωρίζουμε το τεράστιο έργο της ΕΡΤ στον τομέα του πολιτισμού. Όλοι (ή σχεδόν όλοι) εκνευριστήκαμε με το ξαφνικό κλείσιμο της ΕΡΤ.Αλλά η ΕΡΤ δεν ήταν και τέλεια. Είχε μια λειτουργία που ήταν προβληματική. Κατ’αρχήν η λογοκρισία. Λογοκρίνονταν σειρές, καλεσμένοι που δεν άρεσαν στην εκάστοτε διοίκηση έμπαιναν στη “μαύρη λίστα”, ειδήσεις κρίνονταν σημαντικές ή ασήμαντες με βάση τα γούστα της διοίκησης, ακόμα και ο «Εξάντας» παραλίγο να μην προβληθεί όταν άγγιξε το θέμα των Σκουριών. Και δεν ήταν μόνο αυτό. Εκπομπές με θεαματικότητα 1%  κοστολογούνταν με εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, υπάλληλοι (όχι πολλοί, αλλά εκλεκτοί των διοικήσεων) πληρώνονταν με χιλιάδες ευρώ από την ΕΡΤ για να δουλεύουν ως αποσπασμένοι σε υπουργεία ή πολιτικά κόμματα της εκάστοτε κυβέρνησης. Πολλές φορές γίνονταν εξωτερικές ή και μεικτές παραγωγές με βάση όχι τις  ικανότητες των συντελεστών,αλλά τις σχέσεις τους με την εκάστοτε κυβέρνηση, ενώ δημοσιογράφοι που έκαναν έστω και μια χαλαρή κριτική στην κυβέρνηση διώχνονταν. Συνεργεία της ΕΡΤ ακολουθούσαν μέλη της κυβέρνησης στα πέρατα του κόσμου, για να δίνονται πλάνα και δηλώσεις  τους στα ιδιωτικά κανάλια τζάμπα. Ακόμα και πλάνα αρχείων, τα οποία αξίζουν εκατομμύρια ευρώ, δόθηκαν τζάμπα σε ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς. Βεβαίως αυτό δεν σημαίνει ότι το κλείσιμο της ΕΡΤ και η δημιουγία μιας «νέας δημόσιας τηλεόρασης» θα λύσει αυτά τα προβλήματα.  Και αυτό γιατί όλα αυτά γίνονταν μετά  από εντολές, ή με τη συνενοχή του εκάστοτε Υπουργού Τύπου, που ως πολιτικός υπεύθυνος της Δημόσιας τηλεόρασης, διόριζε τη διοίκησή της, η οποία στην ουσία έκανε ό,τι  ζήταγε η κυβέρνηση από αυτήν. Ναι, η εκάστοτε κυβέρνηση αντιμετώπιζε την ΕΡΤ ως κομματικό λάφυρο, όχι ως έναν ανεξάρτητο φορέα Ραδιοφώνου ή Τηλεόρασης. Και, δυστυχώς, οι ίδιες κυβερνήσεις που οδήγησαν την ΕΡΤ σε αυτό το σημείο τώρα θέλουν να την αναμορφώσουν. Αλλά από ό,τι φαίνεται, η πιθανότητα να μην συνεχιστούν τα αμαρτήματα του παρελθόντος είναι μάλλον μικρή.

Νίκος Κοκκάλης


Τα στοιχεία αυτά στάθηκαν η αιτία κατά την κυβέρνηση ή η αφορμή για άλλους, η ΕΡΤ να σταματήσει να εκπέμπει. Και αυτοί οι «άλλοι» είναι πολλοί. Παρότι ακούμε και την άποψη που θέλει τον «προβληματικό» οργανισμό να σταματήσει επιτέλους να πληρώνεται χρυσάφι, είναι εντυπωσιακός ο συντονισμός μεγάλης μερίδας των πολιτών ενάντια σε αυτό το μέτρο. Λίγα εικοσιτετράωρα μετά την τελευταία φορά που σε κουβέντες καφενείου άκουγες παράπονα για τα χαμηλά νούμερα της δημόσιας τηλεόρασης, την οποία μάλιστα εμείς πληρώνουμε μήνα με το μήνα, βλέπεις τον κόσμο σύσσωμο να διαμαρτύρεται για το φίμωμα της ΕΡΤ και να της δίνει μια νέα μορφή ακροαματικότητας ψάχνοντας να βρει σταθμούς και ιστότοπους που αναμεταδίδουν το πρόγραμμά που οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να φτιάχνουν . Να‘ναι άραγε μια αντανακλαστική αντίδραση προς το νέο μέτρο που μας δυσαρεστεί; Μήπως είναι η αρχή της συνειδητοποίησηςπως τα κεκτημένα του πολιτισμού και της ελευθερίας του λόγου δεν μπορούν να καταπατώνται και μόνο η μαζική συσπείρωση γύρω από αυτά μπορεί να τα προστατεύσει; Ποιος ξέρει; Η ιστορία θα δείξει.

Μενέλαος Γιαννόπουλος


Η ταραγμένη κοινωνία μας είχε πεισθεί ότι πέρασε πια σε περίοδο σταθερότητας. Τι να κάνεις; Μετά από τόσα δεινά και τόσες υποσχέσεις το δικαιούσαι κι αυτό. Σου λέει γιατί όχι, στο πηγάδι κατουρήσαμε εμείς; Μέχρι που ένα απόγευμα, με κυβερνητική απόφαση ανακοινώθηκε το κλείσιμο της ΕΡΤ και ‘γίναν όλα μαντάρα. Πανικός μετά, φωνές, κακό.«Πάμε σε εκλογές, η κυβέρνηση διαλύθηκε», φούντωσαν οι κακόπιστες φήμες. Πώς τα βλέπεις τα πράγματα; Καζάνι που βράζει η κοινωνία. Εξεγερμένοι φωνάζουν «ώς εδώ και μη παρέκει». Εξαγριωμένοι πολίτες, άνεργοι, βγαίνουν και ωρύονται. Και δώσ’του πάλι όλοι στους δρόμους, και δώσ’ του πάλι «ή τώρα ή ποτέ», και δώσ’ του πάλι«έχουμε χούντα», και δώσ’ του πάλι «πότε θα κάνει ξαστεριά». Και όλοι μας μείναμε με την απορία. Γιατί να το κάνει αυτό ο πρωθυπουργός μας ο καλός; Γιατί να δημιουργήσει πρόβλημα από το πουθενά; Γιατί να παρακάμψει έτσι τις νόμιμες διαδικασίες; Θέλει όντως να τα βάλει με τον διεφθαρμένο δημόσιο τομέα, ή είναι κάτι άλλο; Τι παρασκηνιακό παιχνίδι παίζεται; Ο Σαμαράς πάντως επιμένει ότι εκλογές δεν θα γίνουν, ότι θα εξαντλήσει την τετραετία, ότι έχει ήδη γίνει σημαντική πρόοδος, ότι γενικά πετάμε σαν χώρα, και ότι, τι θέλετε τέλος πάντων, μεταρρυθμίσεις ή όχι; Η πραγματικότητα όπως πάντα έρχεται και διαψεύδει. Από τη μια ο Αντώνης, από την άλλη ο Ερνέστος,στη μέση… ο Μανώλης.

Φώτης Ηλιόπουλος




 
ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ!
Ονοματεπώνυμο:
Email:
Ιστοσελίδα:
Σχόλιο:
Κωδικός [όπως εμφανίζεται - Νέα εικόνα]:
Επιλογή για νέα εικόνα
 



Οδηγός για τους πρωτοετείς φοιτητές του Πανεπιστημίου Aθηνών

Έντυπη μορφή - PDF FORMAT


Το σκίτσο του φύλλου 197
Γίνε Εθελοντής!