| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |




Εδώ Καλειδοσκόπιο - Τεύχος 195

Δημοσίευση: 30-04-2013 - Στήλη: ΝΕΟΛΑΙΑ - Φύλλο:195




«Μια παράταιρη παράδοση»
Είναι γεγονός ότι κάθε άτομο που ασχολείται με τη μουσική έχει κάνει πολύωρες συζητήσεις με άλλους μουσικόφιλους για τις κατηγορίες και τις υπο-κατηγορίες στα διάφορα είδη μουσικής και μπορεί να έχει καταλήξει ακόμα και να τσακώνεται για το αν ο τάδε δίσκος είναι αρκετά «σκληρός» για να μπει στην κατηγορία black metal κ.ο.κ. Υπάρχουν όμως ορισμένοι καλλιτέχνες που δεν θέλουν να προσαρμόζονται στα συνηθισμένα καλούπια και προσπαθούν να δημιουργήσουν κάτι διαφορετικό και (αν γίνεται) πρωτότυπο συνδυάζοντας διάφορα είδη με στοιχεία και όργανα παρμένα από την παραδοσιακή κουλτούρα των Βαλκανίων, της Ανατολής, της νότιας Ευρώπης και όχι μόνο..
Επιμέλεια: Σάντρα Μαβραγιαννίδου

Από τη Βαρκελώνη με αγάπη
Όταν μιλά κανείς για την Βαρκελώνη, μιλά για μια πόλη όπου συνυπάρχουν οι Καταλανοί, οι Ισπανοί μέτοικοι, οι μετανάστες από το Μαγκρέμπ, και την Νότιο Αμερική, παρέα με τους Πολίτες του Κόσμου από κάθε πλευρά της Ευρώπης και της Αμερικής. Και αυτό το πολυεθνικό χαρμάνι αντιπροσωπεύεται στον ήχο της Βαρκελώνης . Και μπορεί αυτή η σκηνή να έχει ως κέντρο της την Βαρκελώνη, αλλά επεκτείνεται σε όλη την ιστορική Καταλονία. Οι Obrint Pas από την Βαλένθια παίζουν ένα μείγμα παραδοσιακής καταλανικής μουσικής, rock και ska. Οι πολυεθνικοί Ojos de Brujo παίζουν ένα μείγμα hip hop και rhumba. Οι Μacaco και οι Lenacay. Οι Αργεντίνοι (κάτοικοι Βαρκελώνης) Che Sudaka αναμειγνύουν το rock n roll με το φλαμένγκο, όπως έκαναν κάποτε και οι Amparanoia. Τέλος οι θεόμουρλοι Za! εισάγουν μια Ζαππική αντίληψη στη μουσική, αφού συνδυάζουν ντανταϊσμό, μπαλινέζικους πολυρυθμούς, progressive rock, free jazz, θόρυβο και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς.
Νίκος Κοκκάλης

Beat- άκια
Αναμειγνύοντας παραδοσιακές και τοπικές μουσικές με μοντέρνα στοιχεία αναπόφευκτα θα φτάναμε και στη μείξη από djs και μουσικούς παραγωγούς με beats και samples. Και ενώ το παλιό και παραδοσιακό είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κουλτούρας κάθε λαού, οι νέοι μουσικοί σεβόμενοι εξ αρχής την αισθητική του, παίζουν και δημιουργούν κάτι φρέσκο. Έτσι αρχίζοντας από τους Gotan Project, όπου αναγραμματίζοντας το όνομά τους, επιχειρούν να δημιουργήσουν ένα στυλ μουσικής με σύγχρονους ρυθμούς αλλά με στερέωμα στους ρυθμούς του tango, φτιάχνουν το electric tango. Ελληνικό παράδειγμα είναι οι Palon and Mishkin, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει μια μεγάλη λίστα μουσικών πατώντας πάνω σε ινδικά όργανα και ρυθμούς, λάτιν στοιχεία και φυσικά, hip-hop beats, βγάζοντας κάτι που δεν θυμίζει τίποτα που να έχουμε ακούσει μέχρι τώρα αλλά σίγουρα μας «κουνάει». Τέλος αντιπροσωπευτικό δείγμα είναι ο Unkle Ho και ο παγκοσμίως γνωστός Quantic, στο project του Quantic and his combo Barbaro με τσιγγάνικες και αντίστοιχα Swing και Jazz μουσικές πάνω σε ακουστικές τεχνοτροπίες που συναρπάζουν.
Γρηγόρης Ζαμπέλης

Άρωμα Ανατολής
Όταν μουσικά είδη που λατρεύεις, όπως η rock, μπλέκονται τεχνηέντως με ινδικές, λιβανέζικες μελωδίες και ανατολίτικα ταξίμια, δεν περιμένεις κάτι λιγότερο από ένα μοναδικό ταξίδι. Συγκρότημα που συνδυάζει trip hop, ελληνική και ανατολίτικη παράδοση, επιρροές από Bristol και Ινδία, με κοινό άξονα την ψυχεδέλεια είναι οι Sleeping Pillow, που επάξια κερδίζουν αναγνώριση και εκτίμηση εκτός ελληνικών συνόρων. Σε διαφορετικό στυλ οι Snails, παίζοντας garage rock, 60s rock n roll και παλιακές ψυχεδέλειες, δεν αφήνουν στην άκρη την Ανατολή. Σκληραίνοντας, οι Damnation Project παίζουν progressive rock και metal. Στόχος τους το συνονθύλευμα Δύσης – Ανατολής, όπως ακριβώς κάνουν οι Σουηδοί Opeth, από τους οποίους έχουν σαφείς επιρροές, εκτός από την έμπνευση του ονόματος. Θα ήταν μέγιστη παράλειψη να μην αναφερθούν οι Βερολινέζοι Samsara Blues Experiment που συνθέτουν το απόλυτο -κατ εμέ- σύνολο με space rock, ψυχεδελική stoner και indian/raga μουσικές, παίζοντας με την υπνωτική επανάληψη κατά τις υποταγές του krautrock. Η λίστα είναι μεγάλη φυσικά κι αυτό είναι το πιo ελπιδοφόρο.
Ανδριάνα Θεοδωροπούλου

BALKAN BEAT – ΤΟ ΠΑΛΙΟ «ΑΛΛΙΩΣ»
Εκεί που συναντιούνται οι παραδοσιακοί βαλκανικοί ήχοι με τους σύγχρονους χορευτικούς ρυθμούς γεννιέται το Balkan beat, ένα πολυεθνικό μουσικό παρακλάδι με επιρροές από Μεσόγειο, Βαλκάνια και Ανατολική Ευρώπη. Πρώτος σταθμός οι τσιγγάνικης καταγωγής Mahala Rai Banda που ενσωματώνουν το παραδοσιακό στοιχείο σε μοντέρνα ακούσματα. Επίσης η αμερικανο-ισραηλινή μπάντα Balkan Beat Box κατάφερε να δημιουργήσει ένα νέο μουσικό στυλ, που έφερε πιο κοντά την παραδοσιακή ethnic στους θαμώνες των clubs, παντρεύοντας διαφορετικά μεσογειακά και βαλκανικά μουσικά στυλ με το hip hop και το χορευτικό μπιτ. Οι Beirut με όργανο- πρωταγωνιστή το έγχορδο ουκουλέλε εκπροσωπούν τη νεοβαλκανική μουσική με λαϊκές παραδοσιακές επιρροές της Ανατολικής Ευρώπης, από την οποία κατάγονται οι Gogol Bordello. Οι μουσικοί αυτοί ταραξίες διακρίνονται για τον πολυγλωσσικό τους χαρακτήρα με επιδράσεις από τη μουσική των Ρομά και ύφος punk/dub. Σταθμός της balkan beat είναι ο DJ Shantel εμπνευσμένος από τσιγγάνικες μπάντες χάλκινων πνευστών. Ρεμιξάρει το balkan-gypsy με το ηλεκτρονικό μπιτ, με πιο γνωστό το άλμπουμ του 2007 Disco Partizani, που έκανε τον γύρο του κόσμου. Αυτό το μπιτάτο νεοβαλκανικό μουσικό είδος έκανε ξανά της μόδας το φολκλόρ στοιχείο πλημμυρίζοντας τα σύγχρονα clubs με την πολυχρωμία των Βαλκανίων.
Δήμητρα Κάνδια, Βάλια Αμπατζή

Πανκ, μοϊκάνα και φολκλόρ
Η τάση της επιστροφής στις ρίζες της μουσικής δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο τον πάντα "ανήσυχο" χώρο της punk. Έτσι στις αρχές της δεκαετίας του 1980 πολλά συγκροτήματα άρχισαν να συνδυάζουν στοιχεία της παραδοσιακής ιρλανδικής και σκωτσέζικης μουσικής, διατηρώντας παράλληλα τον punk ήχο τους. Πρωτεργάτες του είδους και οι πρώτοι που εισήγαγαν τον όρο «Celtic Punk» ήταν οι ιρλανδοί Pogues οι οποίοι έχοντας ως frontman τον Shane McGowan και αργότερα τον Joe Strummer των Clash πειραματίστηκαν χρησιμοποιώντας τυπικά παραδοσιακά μουσικά όργανα όπως το μπάντζο, το ακορντεόν, το μαντολίνο και η φυσαρμόνικα. Αλλά και στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, αμερικανικές μπάντες αφιερώθηκαν στο συγκεκριμένο είδος, θέλοντας να τιμήσουν την ιρλανδική καταγωγή τους. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι Καλιφορνέζοι Flogging Molly και οι Dropkick Murphys, δυο συγκροτήματα με παράλληλη πορεία και επιρροές από τους Ramones και τους Sex Pistols μέχρι τους Dubliners και τον Johnny Cash. Επίσης παρατηρείται μια τάση ανάμειξης της αναρχο-πανκ σκηνής με gypsy και παραδοσιακά στοιχεία, όπως κάνουν οι Blackbird Raum, οι του είδους και οι πρώτοι που εισήγαγαν τον όρο «Celtic Punk» ήταν οι ιρλανδοί Pogues οι οποίοι έχοντας ως frontman τον Shane McGowan και αργότερα τον Joe Strummer των Clash πειραματίστηκαν χρησιμοποιώντας τυπικά παραδοσιακά μουσικά όργανα όπως το μπάντζο, το ακορντεόν, το μαντολίνο και η φυσαρμόνικα. Αλλά και στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, αμερικανικές μπάντες αφιερώθηκαν στο συγκεκριμένο είδος, θέλοντας να τιμήσουν την ιρλανδική καταγωγή τους. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι Καλιφορνέζοι Flogging Molly και οι Dropkick Murphys, δυο συγκροτήματα με παράλληλη πορεία και επιρροές από τους Ramones και τους Sex Pistols μέχρι τους Dubliners και τον Johnny Cash. Επίσης παρατηρείται μια τάση ανάμειξης της αναρχο-πανκ σκηνής με gypsy και παραδοσιακά στοιχεία, όπως κάνουν οι Blackbird Raum, οι Zydepunks, οι Kultur Shock και οι Ghost Mice. Λέξεις και έννοιες όπως επανάσταση, ελευθερία, αναρχία συναντούν τις κουλτούρες των Ρομά και συ θέλεις να χορέψεις αγκαλιά με τις μολότοφ σου!
Λίλα Κωτάκη, Σάντρα Μαβραγιαννίδου

Ελληνική Σκηνή
Στην ελληνική σκηνή δεν είναι λίγοι οι καλλιτέχνες που ήρθαν να χρησιμοποιήσουν στοιχεία της μουσικής μας παράδοσης στις δημιουργίες τους. Η εμπλοκή με ένα καθιερωμένο μουσικό είδος, όμως, δεν είναι κάτι απλό. Μπορείς να πέσεις στην παγίδα του παράταιρου ή της γραφικότητας, ειδικά όταν πρόκειται για κάτι για το οποίο οι περισσότεροι έχουμε εικόνα είτε μας αρέσει είτε όχι. Ένα αξιοπρόσεχτο εγχείρημα γίνεται στη μουσική του Θανάση Παπακωνσταντίνου ή του Γιάννη Χαρούλη. Μελωδίες, μουσικά όργανα, και ένα γενικότερο ύφος που πατά με το ένα πόδι στο παραδοσιακό ελληνικό τραγούδι και με το άλλο στο ροκ δίνουν ένα πολύ πετυχημένο πάντρεμα. Οι Ιmam Βaildi από τη άλλη βάζουν λίγο trip-hop, λίγο ρεμπέτικο, προσθέτουν και έναν αέρα βαλκανικό και το αποτέλεσμα είναι ένα πολύμορφο μείγμα με ξεσηκωτικές μουσικές. Τέλος οι (Κύπριοι κατά τα 2/3) Τρίο Τεκκέ μας παρουσιάζουν ένα νεο-ρεμπέτικο στυλ διατηρώντας μεν τα παλιά ρεμπέτικα στοιχεία, προσθέτοντας ωστόσο όργανα όπως το κοντραμπάσο και πινελιές από τζαζ, ρέγκε και λάτιν.
Μενέλαος Γιαννόπουλος, Σάντρα Μαβραγιαννίδου




 
ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ!
Ονοματεπώνυμο:
Email:
Ιστοσελίδα:
Σχόλιο:
Κωδικός [όπως εμφανίζεται - Νέα εικόνα]:
Επιλογή για νέα εικόνα
 



Οδηγός για τους πρωτοετείς φοιτητές του Πανεπιστημίου Aθηνών

Έντυπη μορφή - PDF FORMAT


Το σκίτσο του φύλλου 197
Γίνε Εθελοντής!