| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |




Εδώ Καλειδοσκόπιο - Τεύχος 192

Δημοσίευση: 08-02-2013 - Στήλη: ΝΕΟΛΑΙΑ - Φύλλο:192




Σε ρυθμό τριών τετάρτων


Χάος. Η χώρα είναι γεμάτη φλύκταινες που σκάνε η μία μετά την άλλη. Και από μέσα τους ξεπηδάνε αυτοί που τους απέρριψε η ιστορία. Όλοι εκείνοι που για καιρό επωάζονταν μέσα στα σάπια καταφύγιά τους, τώρα σκίζουν το καλούπι και μεταδίδουν τη σήψη. Θηρία με ξυρισμένο κεφάλι εξαπλώνονται παντού σαν καρκινώματα. Επαναστατημένοι Χατζηαβάτηδες απελευθερώνονται μαινόμενοι και κρώζουν. Και καθώς το άρωμα του χάους διαχέεται, συνδικαλιστές αποθρασύνονται, κομματόσκυλοι αναπτερώνονται, συμβιβασμένοι χρόνων αυτοαποκαλούνται ασυμβίβαστοι και κάνουν υποδείξεις. Αλλά κάποιοι είναι αμόλυντοι ακόμα. Είναι εκείνοι οι λίγοι που δεν παρασύρθηκαν από τη χρόνια φαυλότητα. Είναι εκείνοι που απλώνονται στον ορίζοντα, εκείνοι οι σιωπηλοί, που «τὸ θρόισμα τοῦ ὀνείρου ἐξύπνησε». Κλείνουν μαζί τα μάτια και χορεύουν βαλς σε μελαγχολικές μελωδίες ξεκούρδιστης ορχήστρας. -Χορεύετε;

 

Φώτης Ηλιόπουλος

 


Ο Σέρλοκ Χολμς και ο σκύλος των Μπάσκερβιλ

 

 

Ένα από τα διασημότερα μυθιστορήματα του Σερ Άρθουρ Ντόιλ, «The hound of the Baskervilles», έρχεται να αναστήσει ο Γιώργος Οικονόμου («Ο Ιβάν και τα σκυλιά») υπό την κωμική διασκευή των Στήβεν Κάννυ και Τζων Νίκολσον. Τρεις νέοι εκρηκτικοί ηθοποιοί, ο Νικόλας Αγγελής, ο Αργύρης Γκαγκάνης και ο Ζήσης Ρούμπος, ενσαρκώνουν δεκαοκτώ (18!) ρόλους επαξίως, καθώς περούκες αλλάζουν κυριολεκτικά στον αέρα, ενώ κουστούμια και φορέματα διαδέχονται απανωτά το ένα το άλλο.
Ο θεατής μεταφέρεται στην ομιχλώδη βρετανική επαρχία του 1882, στο Dartmoor, για να εξιχνιάσει ένα ερεβώδες έγκλημα που στοιχειώνει τον βαλτότοπο της περιοχής. Το κωμικό στοιχείο και ο αυτοσχεδιασμός είναι διάχυτα υπό την μουσική υπόκρουση γνωστών ασμάτων, όπως το «Τhe drugs don’t work» όταν γίνεται υπαινιγμός για τη χαρακτηριστική πίπα του ντετέκτιβ… Ενίοτε οι ηθοποιοί απεκδύονται τους ρόλους τους και αλληλεπιδρούν με το κοινό. Ποιος σκότωσε τελικά τον Σερ Χιούγκο Μπάσκερβιλ; «This is elementary my dear», θα απαντούσε αποφθεγματικά ο δαιμόνιος βρετανός καθώς θα μας προέτρεπε:
«Στον βάλτο, αδερφέ μου, στον βάλτο!». (Ο θρύλος του σκύλου των Μπάσκερβιλ ζωντανεύει κάθε Δευτέρα έως Τετάρτη στο θέατρο «Αμιράλ», στις 21.15. Τιμές εισιτηρίων: 15 € κανονικό, 10 € φοιτητικό & ανέργων.)

 

Ελένη Αντωνιάδου


Στη μνήμη του Τεό

 


Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος αγάπησε βαθιά τη χώρα του και την τίμησε ταξιδεύοντάς την σ’
ολόκληρο τον κόσμο.Η πιο ουσιαστική, ωστόσο, προσφορά του στη χώρα του είναι ο τρόπος που μέσα από το έργο του προκάλεσε την Ελλάδα να κοιτάξει την Ελλάδα. Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος αγαπούσε πολύ ένα απόσπασμα από τον Αλκιβιάδη, του Πλάτωνα: «Και η ψυχή, αν θέλει να γνωρίσει την ψυχή, πρέπει να κοιτάξει μέσα στην ψυχή». Μ’ αυτό τον τρόπο, το έργο του όλο προσπάθησε να γνωρίσει την Ελλάδα. Κοιτάζοντας μέσα στην ψυχή της. Μέσα από τη θεματική των ταινιών του και τη σκηνοθετική του τοποθέτηση, προκάλεσε την Ελλάδα να αναμετρηθεί με την ταυτότητά της και να την συλλογιστεί. Με υλικά την ποίηση και τη μυθολογία της, το βάρος του αρχαίου της κλέους, τις πληγές της σύγχρονης ιστορίας της, τις πολιτικές καταστάσεις που την σημάδεψαν ανεξίτηλα και με οδηγό ένα βλέμμα βαθιά διεισδυτικό και οραματικά προφητικό πάνω στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας, ο Αγγελόπουλος κατέθεσε την ψυχή και το είναι του στη χώρα που τον γέννησε, μέσα από ένα έργο που αποδείχτηκε διαχρονικό και αποδεικνύεται παντοτινά επίκαιρο. Στις 24 Ιανουαρίου 2012 ο Θόδωρος Αγγελόπουλος αναχώρησε για το δικό του ταξίδι προς την αιωνιότητα, προς το όνειρο, προς μια νέα αρχή: «In my end is my beginning» ήταν ο στίχος του Τ.Σ Έλιοτ που τόσο αγαπούσε, και ακολουθεί… Στις 24 Ιανουαρίου 2013, συμπληρώνεται ένας χρόνος από την αναχώρησή του.

 

 


 

NUNTA MUTA
Ένα διαμάντι εκ Ρουμανίας!


Σε ένα ρουμάνικο χωριό μαυροφορεμένες γυναίκες και μια γριά πόρνη περιφέρονται ανάμεσα στα συντρίμμια. Ένα χωριό σημαδεμένο απ άκρη σ’ άκρη από τη σαρωτική διαδοχή του κουμμουνισμού και του καπιταλισμού. Flashback στη σοβιετική Ρουμανία του 1953. Ένα νεαρό ζευγάρι ετοιμάζεται να παντρευτεί και οι ετοιμασίες ξεκινούν για τα καλά. Πριν ακόμη το γλέντι αρχίσει, την εύθυμη ατμόσφαιρα του μικρού χωριού θα διαταράξει μια πομπή οχημάτων του Σοβιετικού Στρατού. Εκπρόσωποι της Αρχής κάνουν γνωστό στους ελάχιστους αλλά σαστισμένους κατοίκους πως ο Στάλιν πέθανε! Κηρύσσεται εθνικό πένθος για μια ολόκληρη εβδομάδα επιβάλλοντας τον θρήνο για τον εθνικό ηγέτη. Θα συμμορφωθεί η μικρή αυτή κοινότητα στις στρατιωτικές επιταγές; Έντονα χρώματα, χιουμοριστικά ευτράπελα, ρεαλιστικές ερμηνείες και εξαιρετικά ανθρώπινοι χαρακτήρες συνθέτουν το δημιούργημα του Οράτιου Μαλέλε, που καταφέρνει να αποδώσει με εκφραστικότητα και ευαίσθητη ματιά μια πολιτική αλληγορία. Ο «Σιωπηλός Γάμος» είναι ένα ηθογραφικό φιλμ του 2008 που συνδυάζει άριστα το χιούμορ με το δράμα και αφήνει στον θεατή μια γεύση από τη ζωντάνια και την πολυχρωμία των Βαλκανίων. Είτε την «κατεβάσεις», είτε τη νοικιάσεις, αξίζει να τη δεις!

 

Δήμητρα Κάνδια

 


 

Περί Χατζιδάκι και Στικούδη


Πού πάμε; Που βαδίζουμε; Πώς από το Mάνο Χατζιδάκι φτάσαμε στην Στικούδη; Δεν υπάρχει ελπίδα για αυτή τη γενιά. Και άλλα τέτοια γραφικά. Είναι της μόδας αυτή η λογική που ακουγόταν το 2008 : «δεν είναι μόνο το οικονομικό, η κρίση είναι κυρίως ηθική». Και να μη στο λένε το βλέπεις στα μάτια τους. Σε λυπούνται. Σε ρωτάνε τι θα κάνεις μετά σα να ζητάνε σαδιστικά να τους πεις «δεν ξέρω τι θα κάνω, μάλλον θα πάω να πεθάνω σε καμιά γωνιά». Έχει κουράσει αυτό. Καμία ελπίδα δεν είναι χαμένη, καμία γενιά δεν γεννιέται χωρίς ελπίδα και κανένας δεν επιτρέπεται να ορίσει το μέλλον μας ως στερημένο από ελπίδα. Και θα σας δώσω 2 ακραία παραδείγματα που δεν έχουμε φτάσει ακόμα. Στην ταινία Death Race (2008) οι φυλακισμένοι κάνουν αγώνα αυτοκινήτων με όπλα και νικητή τον τελευταίο επιζώντα. Βία, εκρήξεις, διάσπαρτα κεφάλια και πολύ αίμα βγαίνουν σε μορφή ριάλιτι στο ίντερνετ με τεράστια επιτυχία. Πάμε αλλού. Στην ταινία Battle Roayle (2000) στην Ιαπωνία η ανεργία έχει φτάσει το 15% (τι να πούμε και εμείς με το 30;) και η νεολαία μποϊκοτάρει το σχολείο. Οι «μεγάλοι» έχουν απογοητευτεί και βγάζουν νόμο μερικές τάξεις γυμνασίου να απομονώνονται σε ένα νησί και να πολεμάνε μέχρι θανάτου. Έτσι για να «συμμορφωθούν». Και ξέρετε τι; Ούτε σε αυτές τις ακραίες περιπτώσεις θα έχει χαθεί η ελπίδα για κάτι καλό. Υπό οποιεσδήποτε συνθήκες θα υπάρχει η πιθανότητα να γεννηθεί ο επόμενος Mozart. Το θέμα είναι να έχει έναν πατέρα να του μάθει τα πάντα για τη μουσική και να τον πάει σε περιοδείες σε όλη την Αυστρία. Αντί λοιπόν να κλαιγόμαστε ας πάρουμε απλά τον φίλο μας τηλέφωνο ή το παιδί μας και ας του μάθουμε 2 πράγματα. Ας του προτείνουμε μία ταινία, ένα βιβλίο, μία παράσταση, ένα αφιέρωμα από το Καλειδοσκόπιο. Αυτά συντηρούν την ελπίδα. Και ας «τραγουδάει» η Στικούδη όσο θέλει.

 

Νίκος Νακόπουλος




 
ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ!
Ονοματεπώνυμο:
Email:
Ιστοσελίδα:
Σχόλιο:
Κωδικός [όπως εμφανίζεται - Νέα εικόνα]:
Επιλογή για νέα εικόνα
 



Οδηγός για τους πρωτοετείς φοιτητές του Πανεπιστημίου Aθηνών

Έντυπη μορφή - PDF FORMAT


Το σκίτσο του φύλλου 197
Γίνε Εθελοντής!