| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |




Εδώ Καλειδοσκόπιο - Τεύχος 183

Δημοσίευση: 09-03-2012 - Στήλη: ΝΕΟΛΑΙΑ - Φύλλο:183





Ά τ ρ ο π ο ς


Τον προορισμό τον έχεις σίγουρο. Απλώς δεν ξέρεις πώς να φτάσεις ώς εκεί. Σκέφτεσαι όλους τους πιθανούς τρόπους. Μπορείς να πας με το αεροπλάνο, να φτάσεις γρήγορα και ακούραστα. Άλλωστε, στον προορισμό σε περιμένει μια μεγάλη μάχη, οφείλεις να πας ξεκούραστος και με δυνάμεις. Σκέφτεσαι όμως και τις εναλλακτικές. Και το πλοίο δεν είναι άσχημη λύση. Θα κάνεις βέβαια βδομάδες, ίσως και μήνες, να φτάσεις. Σε πολλά πελάγη θα έχει θάλασσα, ίσως χρειαστούν πολλές δραμαμίνες. Σε πολλά λιμάνια δε θα φιλοξενηθείς όπως αναμένεις. Δε θα σε περιμένουν συγγενείς και φίλοι. Θα είναι ξένα για σένα. Ανοίκεια. Και κουρασμένος θα αράξεις στο νησί, όπως θα έλεγε και ο ποιητής. Θα έχεις ήδη αποκάμει από το ταξίδι, δε θα μπορείς να παλέψεις, δε θα έχεις αντοχές να αντισταθείς, να υψώσεις ανάστημα. Θα παραδοθείς άνευ όρων. Άτροπος. Το ταξίδι σου έχει ένα και μοναδικό προορισμό: τη χρεοκοπία. Ο γρήγορος δρόμος είναι να το ανακοινώσεις τώρα, δε θα είναι ψέμα, δε θα είναι είδηση. Το ξέρουμε ήδη. Κρυφά το ψιθυρίζουμε μεταξύ μας. Και τη δύσκολη μάχη που θα έχεις να δώσεις θα την δώσεις με μεγαλύτερο πείσμα γιατί δε θα έχεις εξαθλιωθεί από το υπερατλαντικό ταξίδι με το πλοίο. Αυτό που θα σε τραβάει σε τρικυμίες, θα δίνεις, θα δίνεις και θα δίνεις ώσπου να μην έχεις κουράγιο πια, άλλο κατάρτι να δώσεις και θα βρεθείς στον ίδιο πάλι τόπο: της χρεοκοπίας. Με τη μόνη διαφορά ότι διαλέγοντας αυτόν το δρόμο θα έχεις χάσει στη διαδρομή δύο πράγματα: το πλοίο σου και την αξιοπρέπειά σου. Γι αυτό σου λέω: το αναπόφευκτο μην το φοβάσαι και μην το καθυστερείς. Ό,τι είναι να ‘ρθει ας έρθει τώρα. Που είσαι ακόμα όρθιος.


Τατιάνα Κίρχοφ



«Αττικόν»
Η ιστορία πίσω από το πολιτιστικό στολίδι της Αθήνας

Από την πύρινη κόλαση της 12ης Φεβρουαρίου δεν γλίτωσε το ιστορικό οίκημα επί της συμβολής των οδών Χρήστου Λαδά και Σταδίου που δημιουργήθηκε το διάστημα 1870-1881 υπό τις αρχιτεκτονικές οδηγίες και τα σχέδια του Ερνέστου Τσίλερ, για λογαριασμό ενός Χιώτη τραπεζίτη που ονομαζόταν Σταμάτιος Δεκόζης Βούρος. Στην εκατοντάχρονη ιστορία του, προσέφερε αρχικά επαγγελματική στέγη σε επιχειρήσεις, φιλοξένησε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα το νεοσύστατο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και άνοιξε αυλαία για πολυάριθμες θεατρικές παραστάσεις, για να μετατραπεί στο μέσο της δεύτερης δεκαετίας του 20ού αιώνα σε κινηματογράφο , εγκαινιάζοντας την «κινηματογραφική Αθήνα». Λίγο αργότερα δημιουργήθηκε και η δεύτερη κινηματογραφική αίθουσα.
Ο «Νεομπαρόκ» ρυθμός προσδίδει στον «Αττικόν» μια εικόνα αίγλης αλλά και επιβλητικότητας, για να φιλοξενήσει επάξια την πρώτη ροκ όπερα στην Ελλάδα και προβάλλοντας στις 22 Οκτωβρίου του 1929 την πρώτη ταινία με ήχο, «Fox Movietone Follies» του Ντέιβιντ Μπάτλερ. Μάλιστα από εκείνη τη χρονιά και έπειτα ο κινηματογράφος τελεί υπό τη διεύθυνση της «Σκούρας Φιλμ». Ακόμα και στα χρόνια της κατοχής πρωταγωνίστησε προβάλλοντας, αυτή τη φορά υπό τις γερμανικές διαταγές, ταινίες για την ψυχαγωγία των γερμανικών στρατευμάτων. Το 1960 οι «Απόλλων» και «Αττικόν» υπήρξαν οι πρώτες κινηματογραφικές αίθουσες που χάρισαν την εμπειρία τού στερεοφωνικού ήχου στο κοινό τους ενώ στην αιωνόβια ζωή του ο δεύτερος φιλοξένησε σπουδαία ονόματα της 7ης Τέχνης αλλά και πολυάριθμα διεθνή και εγχώρια φεστιβάλ. Ας ελπίσουμε ότι το Αττικόν θα ανοίξει σύντομα τις πόρτες του για να υποδεχθεί με το μοναδικό του αριστοκρατικό στυλ το σινεφίλ κοινό του, χαρίζοντάς του νέες κινηματογραφικές εμπειρίες υπενδεδυμένες με έναν αέρα ποιότητας.

Δήμητρα Κάνδια



Αμαζόνιος... και δεν είναι καλά!

Τον Δεκέμβριο του 2011, η Γερουσία της Βραζιλίας ενέκρινε έναν νόμο με αντικείμενο τη διαχείριση του δάσους του Αμαζονίου, και πιο συγκεκριμένα, την αξιοποίηση του δάσους για καλλιέργειες. Παρά τις αντιδράσεις, ο νόμος πέρασε και από τη Βουλή της Βραζιλίας και, τελικά, έφτασε στην Πρόεδρο της χώρας, την Ντίλμα Ρούσεφ προς έγκριση. Οι υπογραφές που μάζεψαν ακτιβιστές, καθώς και άλλες προσπάθειες να αποτραπεί η τελική έγκριση του νόμου δεν έφεραν αποτέλεσμα. Η κ. Ρούσεφ ενέκρινε τον νόμο και έδωσε τέλος (;) σε ένα θέμα που είχε ανοίξει πολύ καιρό πριν. Δεν είναι τυχαίο ότι το θέμα του Αμαζονίου απασχολεί τη Βραζιλία τα τελευταία χρόνια, με τις εταιρείες γεωργικών προϊόντων, μαζί και με αρκετούς γεωργούς να συγκρούονται με ακτιβιστές και απλούς κατοίκους. Η πόλωση είχε φτάσει σε σημείο θανάσιμης έχθρας, και πολλοί ακτιβιστές είχαν βρεθεί δολοφονημένοι μέσα στο δάσος. Η ουσία είναι ότι ο νόμος διευκολύνει όποιον θέλει να καλλιεργήσει εντός του δάσους, θέτοντας ως όρο να αποκατασταθεί εντός εικοσαετίας η αποψίλωση. Επιτρέπει επίσης την καλλιέργεια σε ευαίσθητες περιοχές του οικοσυστήματος, και μειώνει τη ζώνη απόλυτης προστασίας του δάσους. Ήδη πάντως έχουν εκφραστεί φόβοι ότι τα αποτελέσματα του νόμου θα είναι καταστροφικά για τον Αμαζόνιο, το οικοσύστημα του οποίου θα διαταραχθεί βάναυσα, με συνέπεια να υποβαθμιστεί περιβαλλοντικά ο πλανήτης συνολικά.

 


Θοδωρής Ηλιόπουλος



ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ
από την Εθνική Λυρική Σκηνή

Το αριστουργηματικό μυθιστόρημα του Θερβάντες πήρε σάρκα και οστά ξανά μπροστά στο ελληνικό κοινό σε μια συγκινητική παράσταση με τις εξαίσιες χορογραφίες που ο θρυλικός Βλαντίμιρ Βασίλιεφ ετοίμασε ειδικά για το μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Εστιάζοντας στον έρωτα της Κίτρι και του Μπαζίλιο, με πολλά ρομαντικά αλλά και κωμικά στοιχεία, παρακολουθούμε μια ιστορία για τον ιπποτισμό και τα ευγενή συναισθήματα που εμπνέει στον Δον Κιχώτη η Κίτρι, στη μορφή της οποίας βλέπει τη γυναίκα των ονείρων του. Συναντήσαμε στα παρασκήνια την εικοσιτριάχρονη μπαλαρίνα Μαρίνα Κούρτη, που μας μίλησε για το έργο και την ανάγκη της εποχής για τέτοιες εκδηλώσεις: «Είναι μια παράσταση που συνδυάζει μέρη κάρακτερ όπως η πλατεία ενός χωριού με πιο κλασικές σκηνές, σαν αυτή που διαδραματίζεται στο όνειρο του Δον Κιχώτη. Συνοπτική, καθώς κρατάει μιάμιση ώρα, αλλά γεμάτη και ουσιώδης. Είναι η δεύτερη δουλειά μου με την ομάδα της Λυρικής, και νιώθω τυχερή τόσο για την ευκαιρία που μου δόθηκε να συμμετάσχω όσο και για τους συνεργάτες μου. Πιστεύω ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να επενδύσει περισσότερο σε τέτοιες εκδηλώσεις, γιατί σε αυτή την ταραγμένη εποχή που ζούμε η ανάγκη για πολιτισμό είναι ζωτική, και ειδικά ο κλασικός χορός είναι αρκετά παραμελημένος. Υπάρχουν πάρα πολλοί ταλαντούχοι νέοι χορευτές στη χώρα, που δεν θα έπρεπε να τους αφήνουμε να αναζητούν την τύχη τους εκτός συνόρων. Εύχομαι ο «Δον Κιχώτης» μας όπως και οι υπόλοιπες παραστάσεις της Ε.Λ.Σ. να ανοίξουν το δρόμο για περισσότερο χορό στην Ελλάδα».

 


Δώρα Κοροβέση



«Ο θάνατος του δημιουργού» από το Θέατρο του Πανικού

Πανικός! Καταιγισμός ερεθισμάτων και αναφορών! Σύγχυση και πληθώρα πληροφοριών, μέσα από τις οποίες τελικά προκύπτει το εκπεμπόμενο μήνυμα. Αυτό το θέμα διαπραγματεύεται το «Θέατρο του Πανικού», μια ομάδα καλλιτεχνών όπου φωτογράφοι, εικαστικοί, μουσικοί, κουκλοπαίκτες, ηθοποιοί και σκηνοθέτες συνθέτουν ιδέες και τεχνικές και παράγουν ποικιλόμορφα δρώμενα. Αυτόν τον καιρό ανεβάζουν την παράσταση «Ο θάνατος του δημιουργού» στο Beton7 στο Γκάζι. Πρόκειται για πρόσφατα βραβευμένο σενάριο, κατά το οποίο, οι ήρωες ενός πίνακα ζωγραφικής του 15ου αιώνα επαναστατούν ενάντια στην ομηρία τους διεκδικώντας την ελευθερία. Όταν πια έχουν αφήσει τις θέσεις για τις οποίες τους προόριζε ο δημιουργός, εμφανίζεται η συντηρήτρια τέχνης για να αποκαλύψει την αρχική μορφή του πίνακα. Ένα θέαμα με εντυπωσιακή θεατρική, μουσική και έντονη εικαστική μέριμνα σε ό,τι αφορά τις ερμηνείες, τα κοστούμια, τα σκηνικά καθώς και τις ίδιες τις μεταφορές στη διήγηση. Στον ίδιο χώρο βλέπουμε μια έκθεση φοιτητών της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών με θέμα το συγκεκριμένο έργο, δημιουργημένη σε διάλογο και αλληλεπίδραση με το Θέατρο του Πανικού. Συνολικά, μια εξαιρετική δουλειά που παρ’ όλη τη διαφορετικότητα των τρόπων έκφρασης παραμένει συνεπής και ακέραια.

 


Μενέλαος Γιαννόπουλος




 
ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ!
Ονοματεπώνυμο:
Email:
Ιστοσελίδα:
Σχόλιο:
Κωδικός [όπως εμφανίζεται - Νέα εικόνα]:
Επιλογή για νέα εικόνα
 



Οδηγός για τους πρωτοετείς φοιτητές του Πανεπιστημίου Aθηνών

Έντυπη μορφή - PDF FORMAT


Το σκίτσο του φύλλου 197
Γίνε Εθελοντής!