| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |




Εδώ Καλειδοσκόπιο - 2012 το έτος Ντίνου Χριστιανόπουλου

Δημοσίευση: 10-02-2012 - Στήλη: ΝΕΟΛΑΙΑ - Φύλλο:182




Η 23η Γενάρη, μια μέρα που θα έπρεπε, ζώντες σε ένα έθνος ιστορικο-λάγνο, να απομνημονεύσουμε με περισσή φροντίδα, με βρήκε σε μια ευτυχή συγκυρία στη Θεσσαλονίκη, την πόλη που ο Ντίνος Χριστιανόπουλος σημάδεψε. Στην πόλη που γεννήθηκε, μορφώθηκε, έζησε και ζει ακόμα.


Χθες ο μεγάλος μας ποιητής αρνήθηκε, παραπέμποντας στο κείμενό του «Εναντίον», δημοσιευμένο το 1979 στο πρώτο τεύχος της «Διαγωνίου» του, να παραλάβει το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για το σύνολο του έργου του. Η συνέπεια και το ήθος του ευλαβικά και αιρετικά, τόσο αιρετικά όσο και η ποίησή του. Σαν στο δικό του ιδιαίτερο μανιφέστο έγραφε τριαντατρία χρόνια πριν «είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης, από όπου και αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία, από το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε». Το 2009, στην εκπομπή του Σταύρου Θεοδωράκη «Πρωταγωνιστές», δυναμικός και αποστομωτικός, δήλωσε πως μισεί τα «ψευτοβραβεία» και πως όλοι οι «του κατεστημένου» που γιόρτασαν πριν πέρυσι το Έτος Καβάφη «δεν ξέρουν καν τι θα πει Καβάφης». Τρία χρόνια μετά λοιπόν, η απάντησή του στο Υπουργείο Πολιτισμού είναι «δεν θέλω ούτε τα βραβεία, ούτε τα λεφτά τους».

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος είναι ένας ποιητής αληθινός, οξύς και βαθιά ανθρώπινος. Το γεγονός ότι εν έτει 2012, τόσοι Έλληνες έμαθαν, θυμήθηκαν και αναζήτησαν τους στίχους και τα γραπτά του είναι εξαιρετικό. Το ότι όμως ένας Έλληνας ποιητής έδωσε αυτό το μάθημα ζωής, ήθους και πνεύματος αφυπνίζοντάς μας όλους, κατέδειξε πόση ανάγκη έχει η ανθρωπότητα το πιο απλό και βασικό ίδιον του ανθρώπου: αξίες στις οποίες να μένει πιστός. Όλα κραυγάζουν πως ο κόσμος γύρω μας έχει ανάγκη από παιδεία και τέχνη για να σταθεί στα πόδια του, και ευτυχώς ο κύριος Χριστιανόπουλος αποδεικνύει την πιο κατάλληλη στιγμή, σε έναν τόσο αποιητικό κόσμο, τι θα πει ποιητής. Γιατί ο ποιητής, πονώντας για τα μικρά, καταδικάζει τα μεγάλα. «Για το πέτσινο σακάκι σου/που σε κάνει τόσο ωραίο/έχασε τη ζωή του ένα ζώο/και κοντεύω να τη χάσω κι εγώ». (απόσπασμα από Το Κορμί και το Σαράκι).

 

Δώρα Κοροβέση

 


 

Νέοι εναντίον Αγίου Βαλεντίνου!


Φλεβάρισε. Και έχει 14 ο μήνας! Αφήστε δουλειές, αφήστε σχολεία και σχολές! Ερωτευτείτε! Σήμερα είναι η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου! Ντυθείτε, στολιστείτε, αγαπήστε! Κλείστε ένα ακριβό εστιατόριο, αγοράστε λουλούδια και γλυκά! Αγοράστε δώρα! Αγοράστε τα πάντα! Είναι απορίας άξιο γιατί δεν γιορτάζουμε τον Άγιο Βαλεντίνο στις 15 Μάρτη μαζί με την Παγκόσμια Ημέρα του Καταναλωτή. Τρέφω αμφιβολίες για το κατά πόσο είναι αναγκαία μια ετήσια γιορτή για την αγάπη και τον έρωτα σε κάθε περίπτωση. Πόσο μάλλον όταν μία αγνή, έστω, αφορμή εκχυδαΐζεται με τον χειρότερο τρόπο από την πλευρά του εμπορίου και ο κόσμος ακολουθεί σαν πρόβατο με χαρακτηριστική περηφάνια για τις ρομαντικές του εμπνεύσεις. Όπως και να ΄χει, οι εταιρίες δεν κάνουν κάτι χειρότερο από το πανηγύρι των Χριστουγέννων. Ενώ, είναι μάλλον γραφική η συμπεριφορά όσων πιστεύουν πως εκείνη τη μέρα ενδείκνυται, αν δεν επιβάλλεται, να δείξουν την αγάπη τους και ακόμη περισσότερο όσων αποφασίζουν να συνοδεύσουν τη συναισθηματική τους έκφραση με ένα δείπνο υπό το φως των κεριών και ένα δαχτυλίδι. Αυτή πάντα έχει αξία και καμία μέρα δεν είναι περισσότερο κατάλληλη. Αντίθετα, η θέσπιση μιας παγκόσμιας ημέρας ερωτικού εορτασμού, δημιουργεί την κατάντια της συνήθειας, μοιάζει να ειρωνεύεται τον αυθορμητισμό και κατ’ εμέ μάλλον το αντίθετο αποτέλεσμα φέρνει από τον θεωρητικό σκοπό της.


Μενέλαος Γιαννόπουλος

 


 


Μέσα στον Φεβρουάριο συμπληρώνονται 4 χρόνια από την μονομερή ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου.

 



Ήταν 17 Φεβρουαρίου 2008 όταν η Βουλή του Κοσσυφοπεδίου, σε πανηγυρική συνεδρίασή της υπερψήφισε διακήρυξη με την οποία το Κόσοβο κηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος. Στη συνεδρίαση εκείνη δεν συμμετείχαν οι Σέρβοι βουλευτές αλλά ούτε και οι εκπρόσωποι της προσωρινής διοίκησης του Ο.Η.Ε. (UNMIK) και της διεθνούς στρατιωτικής δύναμης (KFOR). Οι πρώτες χώρες που αναγνώρισαν το Κόσοβο ως ανεξάρτητο κράτος ήταν το Αφγανιστάν, οι Η.Π.Α., η Γαλλία, η Αλβανία, η Τουρκία, η Μεγάλη Βρετανία και η Σενεγάλη. Στη Σερβία, μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου πραγματοποιήθηκαν διαδηλώσεις διαμαρτυρίας και προκλήθηκαν επεισόδια. Διαδηλωτές στο Βελιγράδι πυρπόλησαν την πρεσβεία των Η.Π.Α. κι ένας νεαρός διαδηλωτής, που είχε εγκλωβιστεί στις φλόγες, έχασε τη ζωή του. Η σερβική βουλή ακύρωσε την πράξη της μονομερούς ανακήρυξης ανεξαρτησίας και κατέστησε συνταγματική υποχρέωση την υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων στο Κόσοβο. Το 2009, η Σερβία προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ζητώντας γνωμάτευση για την ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποφάνθηκε ότι η κήρυξη το 2008 από το Κόσοβο της ανεξαρτησίας του δεν συνιστά παραβίαση της νομοθεσίας του. Σημειώνεται, τέλος, ότι η Σερβία, που είχε προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης , δεν αναγνωρίζει την ανεξαρτησία του Κοσόβου, το οποίο θεωρεί επαρχία της, ωστόσο 69 χώρες έχουν μέχρι στιγμής αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του.

 

Βασίλης Γεωργόπουλος

 


 


Βράδυ Δευτέρας και βραδιά θεάτρου.

 



Η επιλογή δύσκολη, οι παραστάσεις πολλές και διαφορετικές ενώ ο χρόνος και το χρήμα πάντα λιγότερο! Μπορεί το θέατρο να περνάει τη δική του κρίση, βλέπει ωστόσο κανείς ότι αξιόλογες δουλειές γίνονται ακόμα, παρ΄όλη την οικονομική δυσκολία των καιρών, και μάλιστα αυτές διακρίνονται από θεατές και κριτικούς. Η παράσταση «Οι δίκαιοι» του Άλμπερ Καμί από τη θεατρική ομάδα «Σημείο Μηδέν» άξιζε από κάθε άποψη και η βόλτα μέχρι τους Αμπελόκηπους και το «Knot Gallery» με δικαίωσε πλήρως. Υποβλητικά σκηνικά, σκοτεινά με ελάχιστους φωτισμούς και μυστηριώδεις σκιές σού κάνουν την πρώτη εντύπωση. Πέντε ήρωες, μέλη μιας τρομοκρατικής οργάνωσης, πραγματεύονται το θέμα της επανάστασης από μια σκοπιά ευάλωτη, ανθρώπινη, ταπεινή. Η τσαρική Ρωσία βασανίζεται από φτώχεια και αδικία και η ώρα για αλλαγή έχει έρθει. Πρώτο βήμα γι’ αυτήν είναι να σκοτωθεί ο Δούκας, κάτι το οποίο η οργάνωση περιμένει και σχεδιάζει για μήνες. Ερωτήματα για το αν ένας άνθρωπος έχει δικαίωμα να σκοτώσει έναν άλλον στο όνομα της επανάστασης, για τη φύση του επαναστάτη και την αναγκαστική απομόνωσή του απ’ τον υπόλοιπο κόσμο, για τη δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια, για τη θυσία του ενός στο όνομα των πολλών εγείρονται καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου και γίνεται προσπάθεια να δοθούν απαντήσεις, έστω και αν αυτές είναι μόνο προσωρινά ανακουφιστικές.

 

Αλεξάνδρα Μαυραγιαννίδου



ΕΚΘΕΣΗ

 

«Ταξίδι στο Χρόνο: Γιώργος Σεφέρης, Ποιητής και Πολίτης»

 

Παγκόσμια ίσως το 1963 να θεωρείται έτος ορόσημο της Ελληνικής ποίησης. Όχι γιατί μια ακαδημία έκανε ό,τι

όφειλε: να ανταμείψει με βραβείο Νόμπελ τον Γιώργο Σεφέρη, όσο γιατί η αρχαία και η νεότερη ελληνική παράδοση, ο ξενιτεμός του 1922, η παλιννόστηση και οι χαμένες πατρίδες βρήκαν φωνή να εκφραστούν, άλλοτε υπαινικτικά και αλληγορικά, άλλοτε μελαγχολικά και βαρύθυμα, αλλά πάντοτε ποιητικά.

Ο Έλιοτ, ο Κλωντέλ, ο Βαλερί, ο Πάουντ γαλούχησαν την ποίηση του Σεφέρη και παρόλο που η ζωή του μοιραζόταν ανάμεσα στις χώρες του κόσμου για επαγγελματικούς λόγους, η ποίησή του παρέμεινε βαθέως διαποτισμένη από τον ελληνικό μύθο. Την ελληνική ιστορία που στο πέρασμα των αιώνων μάτωσε χιλιάδες φορές, αφήνοντας το κόκκινο στίγμα της στη μνήμη των ανθρώπων της. Με τα ίδια λόγια του ποιητή:

Άλλωστε, είναι γνωστό πως εδώ δεν έχεις δρόμο, στενό, οδό, σοκάκι, παράδρομο που να μη σου θυμίζει ότι η Ελλάδα θα σε πληγώνει σε κάθε γωνια της. Ίσως, βέβαια να μη φταίει και η Ελλάδα. Ίσως, εμείς να πήραμε τη ζωή μας λάθος. Κι αλλάξαμε ζωή.

 

Η έκθεση είναι ανοικτή στο κοινό και θα παραμείνει στις Π. Πλάτρες (Πολιτιστικό Κέντρο, Αίθουσα Γιώργου Σεφέρη) μέχρι και την Τετάρτη 29 Φεβρουαρίου 2012.

 

Τατιάνα Κίρχοφ




 
ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ!
Ονοματεπώνυμο:
Email:
Ιστοσελίδα:
Σχόλιο:
Κωδικός [όπως εμφανίζεται - Νέα εικόνα]:
Επιλογή για νέα εικόνα
 



Οδηγός για τους πρωτοετείς φοιτητές του Πανεπιστημίου Aθηνών

Έντυπη μορφή - PDF FORMAT


Το σκίτσο του φύλλου 197
Γίνε Εθελοντής!