| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |




Aφυπηρέτηση στα 65 και αξιολόγηση από τους φοιτητές

Δημοσίευση: 07-07-2011 - Στήλη: ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ - Φύλλο:177




 

Πριν από 40 χρόνια
Αφυπηρετήσεις όχι στα 67 ούτε στα 70, αλλά στα 65!


Καθώς πλησιάζουμε στον Αύγουστο, μήνα των αφυπηρετήσεων, θυμόμαστε ένα σατιρικό στιχούργημα που εμπνεύσθηκε, πριν από περίπου 40 χρόνια (τον Σεπτέμβριο του 1972), ο καθηγητής της Βυζαντινής Φιλολογίας Νικόλαος Τωμαδάκης (1907-1993), με αφορμή τη συνταξιοδότησή του, ή μάλλον τον τρόπο της κοινοποίησής της.  Το στιχούργημα αυτό –περιλαμβανόμενο στον τόμο «Ποιήματα», όπου και άλλοι στίχοι του αείμνηστου καθηγητή αναφερόμενοι στη ζωή μέσα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών– έχει εμφανείς καβαφικές επιδράσεις, καθώς ο Τωμαδάκης χρησιμοποιεί εδώ τη λεπτή ειρωνεία για να σατιρίσει, όχι χωρίς πικρία και με μια δόση αυτοσαρκασμού, τη στιγμή που ένας καθηγητής πληροφορείται επισήμως την αφυπηρέτησή του από το Ίδρυμα:

«Όριον ηλικίας 65ον»

Το έγγραφον αφίχθη ταχυδρομικώς
αρκούντως καθυστερημένον.
Ο μακρόστενος φάκελος με γραμματόσημον
μιας και ημισείας δραχμής,
ανέγραφε το πρώτον
τον νέον τίτλον “ομότιμος” και περιείχε
το αναμενόμενον αναγκαιότατον στοιχείον
διά την συνταξιοδότησιν.
Το Σύνταγμα επιτάσσει
την έξοδον της υπηρεσίας μετά το 65ον
(ωρκίσθημεν να είμεθα
εις τους νόμους ευπειθείς) και εφόσον
η χρονολογία του Μητρώου δεν μετεβλήθη
διά δικαστικής ή άλλης αποφάσεως,
εγενόμεθα “εκτός”, ενώ ταχέως
εξελέγησαν οι “εντός” διαδοχοί μας.

Το έγγραφον (ο τύπος του είναι κοινός
δι’ όλους τους εξερχομένους),
επί τη απαλλαγή από των καθηκόντων
μετά πολλών φιλοφρονήσεων:
“Η Σύγκλητος λυπείται στερουμένη… κ.λπ.
κι ελπίζει…”!
Η δακτυλογράφος το αντέγραψεν επιμελώς
κι εφέτος, ως και άλλοτε
είχε πράξει διά τους πολυειδώς
εξερχομένους λόγω ορίου.
Ο αρμόδιος το υπέγραψε προθύμως,
το έθιμον ετηρήθη ευγενώς.

Βεβαίως θα ήθελαν να έγραφαν κάπως πιο ξηρά: “Επί τέλους απηλλάγημεν από…”,
αλλ’ υπερίσχυσεν η συνήθεια και ο τύπος.

Η συνήθεια η οποία θα επικρατήση
ασφαλώς κι όταν οι υπογράψαντες,
εν υγεία και ευκλεία πολλή,
υπερβούν κι εκείνοι το 65ον έτος.

 


Πριν από 30 χρόνια
Αξιολόγηση με βάση τις απόψεις των φοιτητών

 

 

Ένας διαπρεπής καθηγητής που χρημάτισε και Υπουργός Παιδείας, με μεγάλη επιτυχία, υπήρξε ο Νικόλαος Λούρος, ο οποίος, εκτός από εμπνευσμένες ιατρικές μελέτες,  έγραψε και πλήθος δοκιμίων κοινωνιολογικού, λογοτεχνικού και πολιτιστικού προβληματισμού. Ανάμεσα στα άλλα υπάρχουν και κείμενά του σχετικά με την Τριτοβάθμια Παιδεία μας, κυρίως μετά την μεταπολίτευση και τη θητεία του στο Υπουργείο Παιδείας.


Σε ένα από αυτά, γραμμένο πριν από περίπου μια τριακονταετία, διαβάζουμε, όχι χωρίς έκπληξη και θαυμασμό για την προδρομική σκέψη του, και τα εξής:
«Ο πραγματικός κριτής και ελεγκτής της αποδόσεως της διδασκαλίας, δεν υπάρχει αμφιβολία πως είναι ο φοιτητής. Αυτός μόνος μπορεί να εκτιμήσει τον πλουτισμό των γνώσεών του από την διδασκαλία. Αυτός θα εκτιμήσει την επαγωγικότητα της διδασκαλίας που τον οδηγεί στον βαθύτερο σεβασμό και την αγάπη του για τον καθηγητή. Όλοι τα ξέρουμε αυτά από την προσωπική μας πείρα όταν είμαστε φοιτητές! Γι’ αυτό νομίζω πως ο φοιτητής έχει το δικαίωμα να εκφράζει τη γνώμη του απάνω στο διδακτικό αποτέλεσμα του δασκάλου του, και για τούτο να συμμετέχει όπως είπα πάρα πάνω στα σχετικά συλλογικά όργανα της Σχολής. Αυτή όμως η συμμετοχή του πρέπει να περιορίζεται στην κριτική του και τα ενδεχόμενα παράπονά του για τον προορισμό της διδασκαλίας, που οδηγεί σε αποδοτικότερη αξιολόγησή της. Έτσι πρέπει επίσης να εκφράζει την ικανοποίησή του ή όχι για τη διαβίωσή του μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους».


Αλλά συμπλήρωνε τις σκέψεις του, τονίζοντας προφητικά την επικινδυνότητα του μιμητισμού αμερικανικών πανεπιστημιακών προτύπων, ανεφάρμοστων στην (τότε και τώρα) ευρωπαϊκή πραγματικότητα: «Ο μιμητισμός όμως έχει και τα όριά του. Είναι χρήσιμος για την εξέλιξη, αλλά βλαβερός στην υπερβολή και την αψυχολόγητη για τις ευρωπαϊκές συνήθειες εφαρμογή του».
Αυτόν τον μιμητισμό τον χαρακτήριζε: «καθυστερημένο ακόμα στον τόπο μας, ξεπερασμένο όμως κιόλας στα περισσότερα ευρωπαϊκά Κέντρα».

[O Λούρος] συμπλήρωνε τις σκέψεις του, τονίζοντας προφητικά την επικινδυνότητα του μιμητισμού αμερικανικών πανεπιστημιακών προτύπων, ανεφάρμοστων στην (τότε και τώρα)
ευρωπαϊκή πραγματικότητα: «Ο μιμητισμός όμως έχει και τα όριά του. Είναι χρήσιμος για την εξέλιξη, αλλά βλαβερός στην υπερβολή και την αψυχολόγητη για τις ευρωπαϊκές συνήθειες εφαρμογή του»

 




 
ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ!
Ονοματεπώνυμο:
Email:
Ιστοσελίδα:
Σχόλιο:
Κωδικός [όπως εμφανίζεται - Νέα εικόνα]:
Επιλογή για νέα εικόνα
 



Οδηγός για τους πρωτοετείς φοιτητές του Πανεπιστημίου Aθηνών

Έντυπη μορφή - PDF FORMAT


Το σκίτσο του φύλλου 197
Γίνε Εθελοντής!