| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |




Πως επιβίωσε μια Πανεπιστημιακή κλινική στην κρίση των τελευταίων ετών

Του Διονύση Κ. Βώρου

Δημοσίευση: 02-10-2012 - Στήλη: ΑΠΟΨΕΙΣ - Φύλλο:188




Η Χειρουργική κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Αρεταίειο Νοσοκομείο

Το Αρεταίειο Νοσοκομείο, που λειτουργεί από το 1898 ως κληροδότημα του Θεοδώρου και της Ελένης Αρεταίου προς το Πανεπιστήμιο Αθηνών, είναι μαζί με το Αιγινήτειο Νοσοκομείο τα μόνα νοσοκομεία της χώρας που ανήκουν στο Πανεπιστήμιο και εποπτεύονται και χρηματοδοτούνται κατά κύριο λόγο από το Υπουργείο Παιδείας. Όπως είναι γνωστό, τα τελευταία δύο και πλέον χρόνια όλα τα κρατικά νοσοκομεία και τα δύο αυτά πανεπιστημιακά έχουν σοβαρά προβλήματα λειτουργίας λόγω της μείωσης προσωπικού και χρηματοδότησης από την πλευρά της πολιτείας και των ασφαλιστικών ταμείων σαν συνέπεια της τρέχουσας οικονομικής κρίσης. Η Χειρουργική κλινική του Αρεταιείου Νοσοκομείου είναι η παλαιότερη εγκαταστημένη χειρουργική κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών, και μία από τις αξιόλογες διαχρονικά χειρουργικές κλινικές της χώρας τόσο από πλευράς επιστημονικού επιπέδου για τους ασθενείς όσο και από πλευράς εκπαίδευσης των Φοιτητών. Περίπου 120 Φοιτητές του Δ΄ και Στ΄ έτους σπουδών της Ιατρικής ασκούνται σε ετήσια βάση. Τέλος το ερευνητικό έργο που παράγεται είναι σημαντικό για τα δεδομένα της χώρας μας. Ενδεικτικό είναι πως 8 από τους Καθηγητές Χειρουργικής που υπηρετούν σήμερα στα Πανεπιστήμια της χώρας μας προέρχονται από την κλινική αυτή. Στη δύσκολη συγκυρία των τελευταίων ετών η Β΄ Χειρουργική κλινική μπόρεσε να διατηρήσει τις λειτουργίες της στο επίπεδο που διαχρονικά έχει κρατήσει, τόσο από πλευράς ποιότητας κλινικού έργου που αφορά τους ασθενείς όσο και στο εκπαιδευτικό έργο που αφορά τους Φοιτητές και ειδικευόμενους γιατρούς και τέλος στο ερευνητικό.


Αυτό οφείλεται σε πολλούς λόγους που οι κυριότεροι είναι χρήσιμο και επιβεβλημένο να παρουσιασθούν:
1) Το προσωπικό της κλινικής το επιστημονικό αλλά κύρια το νοσηλευτικό εργάσθηκε και εργάζεται περισσότερο από το παρελθόν. Είναι ενδεικτικό και αξιέπαινο πως οι νοσηλευτές και οι νοσηλεύτριες έχουν καιρό να πάρουν αργίες (ρεπό) που τους χρωστά το νοσοκομείο και βέβαια εργάζονται τις κανονικές βάρδιές τους συχνά μεγαλύτερες.
2) Οι δαπάνες κυρίως για υλικά χειρουργείου έχουν μειωθεί στις περισσότερες περιπτώσεις σε ποσοστό 30% και βέβαια χωρίς να στερείται κάτι ο ασθενής. Οι μειωμένες δαπάνες αφορούν κυρίως συσκευές και υλικά του χειρουργείου (όπως συρραπτικά μηχανήματα και συνθετικά υλικά αποκατάστασης. Επίπτωση υπάρχει στη δυσκολία του Χειρουργού και τη λιγότερη εκπαίδευση των ειδικευομένων γιατρών στις σύγχρονες τεχνολογίες. Η εμπειρία των χειρουργών το επιτρέπει με ασφάλεια.
3) Δωρεές για υποδομές και νοσηλευτικό προσωπικό. Καθοριστικό ρόλο στο να μπορέσουμε να λειτουργήσουμε στο επίπεδο που αρμόζει στην αποστολή μας, έπαιξε τα τελευταία 3 χρόνια η ευγενής χορηγία προσώπων και φορέων που, έχοντας γνωρίσει από κοντά ή βιώσει τις παρεχόμενες από την κλινική υπηρεσίες, προσέφεραν χρήματα για:
α) ανακαίνιση κτηριακών μονάδων μας,
β) αγορά μηχανημάτων (αναπνευστήρες, υπερηχοτομογράφος) και
γ) πρόσληψη νοσηλευτικού προσωπικού για τις κενές θέσεις μας.

 

Είναι ενδεικτικό πως το 1/3 της Χειρουργικής κλινικής λειτουργεί με νοσηλευτικό προσωπικό που προέρχεται από αυτές τις δωρεές.
Η διαχείριση όλων των παραπάνω, μετά την αποδοχή τους από την Ιατρική Σχολή, γίνεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Πανεπιστημίου στο οποίο και ανήκουμε. Δεν αναγράφονται εδώ τα ονόματα των δωρητών γιατί δεν είναι επιθυμία τους. Η κλινική ως ελάχιστο χρέος έχει αναρτήσει σχετική πλακέτα στην είσοδο του νοσοκομείου.
Οι λόγοι που γράφεται αυτό το κείμενο είναι πολλοί και συνοψίζονται στα παρακάτω:
α) Αποτελεί μια δημόσια έστω και επώνυμη εκδήλωση ευχαριστίας προς όλους αυτούς που χωρίς να είναι υποχρέωσή τους έδωσαν χρήματα για να συνεχίζουμε σωστά τη λειτουργία μας.
β) Είναι ένα μήνυμα προς άλλους συναδέλφους αφού όλα τα νοσοκομεία της χώρας αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα. Στη φάση αυτή που το κράτος δυστυχώς αδυνατεί και φαίνεται πως θα αδυνατεί, να καλύψει τις στοιχειώδεις ανάγκες των νοσοκομείων μας, έχουμε δικαίωμα και χρέος να ζητήσουμε βοήθεια αυτού του είδους γιατί το χρωστούμε όλοι στους ασθενείς και κύρια σε εκείνους που δεν μπορούν να νοσηλευτούν αλλού παρά μόνο σε δημόσια νοσοκομεία.
γ) Είναι μία έκκληση σε εύπορους ανθρώπους και φορείς που έχουν πρόθεση κοινωνικής αλληλεγγύης, πως σ’ αυτή τη φάση που διανύει η κοινωνία μας, η βοήθεια προς τα νοσοκομεία είναι από τις πολύ σημαντικές.

 

Είναι αυθόρμητη τοποθέτησή μου να αναφερθώ στον συμπατριώτη μου Εθνικό Ευεργέτη Παναγή Βαλιάνο. Όπως είναι γνωστό ο άνθρωπος αυτός επλούτισε τον προηγούμενο αιώνα στο εξωτερικό και έκανε μεγάλες δωρεές στη χώρα μας, όπως η Εθνική Βιβλιοθήκη στην Αθήνα, το Νοσοκομείο Κεφαλληνίας, η Επαγγελματική Σχολή Ληξουρίου κ.ά. Στο Γηροκομείο Ληξουρίου που είναι επίσης δωρεά του έχει από τον ίδιο τοποθετηθεί στην είσοδο, μια επιγραφή που συμπυκνώνει πολλά!
«Όσοι είχαν την τύχη να γίνουν πλούσιοι, πρέπει να μην ξεχνούν πως υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι που υποφέρουν».

Ο Διονύσης Κ. Βώρος είναι Καθηγητής Χειρουργικής
Διευθυντής Β΄ Χειρ/κής Κλινικής Πανεπιστημίου Αθηνών
(Αρεταίειο Νοσοκομείο)




 
ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ!
Ονοματεπώνυμο:
Email:
Ιστοσελίδα:
Σχόλιο:
Κωδικός [όπως εμφανίζεται - Νέα εικόνα]:
Επιλογή για νέα εικόνα
 



Οδηγός για τους πρωτοετείς φοιτητές του Πανεπιστημίου Aθηνών

Έντυπη μορφή - PDF FORMAT


Το σκίτσο του φύλλου 197
Γίνε Εθελοντής!