| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |




Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου - Ο Γερμανός σκηνοθέτης Πέτερ Στάιν και ο Έλληνας σκηνογράφος Διονύσης Φωτόπουλος επίτιμοι διδάκτορες του Πανεπιστημίου Αθηνών

Δημοσίευση: 03-05-2012 - Στήλη: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ - Φύλλο:185




Ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου, στις 27 Μαρτίου, αναγορεύθηκαν επίτιμοι διδάκτορες του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών ο Γερμανός σκηνοθέτης Πέτερ Στάιν και ο Έλληνας, διεθνής σκηνογράφος Διονύσης Φωτόπουλος σε διπλή τελετή. Οι δύο αυτές σημαντικές προσωπικότητες του Θεάτρου τιμήθηκαν για το σύνολο του έργου τους, αλλά και για τη συμβολή τους στην ανάδειξη του αρχαιοελληνικού δράματος.

 

Η Μεγάλη Αίθουσα Τελετών ήταν κατάμεστη, ενώ τους τιμώμενους παρουσίασαν ο Πρόεδροςτου Τμήματος, κ. Πλάτων Μαυρομούστακος, ο οποίος είχε την πρωτοβουλία για την εκδήλωση και οι ομότιμοι καθηγητές του Τμήματος κ. Σπύρος Ευαγγελάτος, Ακαδημαϊκός, και κ. Άγγελος Δεληβορριάς, διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη. Την τελετή προλόγισε ο Αντιπρύτανης, καθηγητής κ. Θεόδωρος Λιακάκος.

 

ΠΕΤΕΡ ΣΤΑΪΝ

Ο Πέτερ Στάιν αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του Θεάτρου παγκοσμίως και έναν από τους πιο πολυδιάστατους σκηνοθέτες. Είναι ένας καλλιτέχνης με διεθνή σταδιοδρομία και έχει σκηνοθετήσει έργα του κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου στη Γερμανία, στην Ιταλία, στην Αυστρία, στη Γαλλία, στη Μεγάλη Βρετανία, στη Ρωσία, στις Η.Π.Α. και στην Ελλάδα. Στην τελετή αναγόρευσής του σε επίτιμο διδάκτορα, προσήλθε συνοδευόμενος από την σύζυγό του,ηθοποιό κ. Μανταλένα Κρίπα.

Ο Αντιπρύτανης κ. Θ. Λιακάκος στον προλογό του ανέφερε πως ο Γερμανός σκηνοθέτης έχει συνεργαστεί επανειλημμένα με ξένους ηθοποιούς για το ανέβασμα σημαντικών κειμένων της διεθνούς δραματουργίας ενώ παράλληλα αξιοσημείωτη είναι η συμβολήτου στο ανέβασμα έργων του λυρικού ρεπερτορίου. Ειδικά με την Ελλάδα διατηρεί στενή και δημιουργική σχέση, καθώς έχει παρουσιάσει τρεις σκηνοθεσίες του στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. «Είναι ένας σκηνοθέτης με σημαντικό αριθμό διακρίσεων, προσκλήσεων και συνεργασιών» σημείωσε χαρακτηριστικά. Για το έργο του Πέτερ Στάιν μίλησε ο Ακαδημαϊκός και ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών κ. ΣπύροςΑ. Ευαγγελάτος. Χαρακτήρισε τον τιμώμενο ως Μεγάλο Ποιητή του Θεάτρου που επέβαλε νέους όρους στο θεατρικό γίγνεσθαι. «Υπάρχουν κακοί, μέτριοι, καλοί και πολύ καλοί σκηνοθέτες, λίγοι όμως είναι σκηνοθέτες ποιητές. Ποιητής είναι ο καλλιτέχνης που ξεπερνά τα όρια της συμβατικά αξιόλογης δημιουργίας και ανοίγει παράθυρο στο άγνωστο,επιδιώκει διάλογο με το άρρητο, και εξυψώνει τον άνθρωπο σε αναμέτρηση με το Θείο».Χαρακτηριστικά ο κ. Ευαγγελάτος μίλησε για τον αντίκτυπο που έχουν οι παραστάσεις τουΠέτερ Στάιν στον θεατή, βάσει της προσωπικής του εμπειρίας. «Είχα την τύχη να παρακολουθήσω κάποιες από τις κορυφαίες σκηνοθεσίες του. Πρόκειται για παραστάσεις που με επηρέασαν βαθύτατα και μου έδωσαν έναυσμα για βαθύτερες σκέψεις γύρω από τη θεατρική τέχνη γενικότερα».

 

Παράλληλα τόνισε ότι ο Στάιν ήταν και είναι πάντα μοντέρνος, ενώ υποστήριξε ότι η διαφορά του από κάποιους νεότερους συναδέλφους του είναι ότι εκείνος στηρίζει τις σκηνοθεσίες του στο νόημα των κειμένων και δεν επιδιώκει την αποδόμησή τους εν ονόματι δεξιοτεχνικών σκηνοθετικών επιδείξεων. «Μπορεί κανείς να μην συμφωνεί πάντοτε με τον τρόπο που ερμηνεύει το νόημα του κειμένου, θα αναγνωρίσει όμως τη συνέπεια, τοπάθος και την υψηλή αισθητική που συνοδεύουν τις δημιουργίες του».

 

Ο Πρόεδρος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών κ. Πλάτων Μαυρομούστακος χαρακτήρισεως «ιδιαίτερη» την πορεία του Πέτερ Στάιν καθώς δεν ξεκίνησε ακολουθώντας «τυπική»θεατρική εκπαίδευση, όπως οι πλεοψηφία των θεατρικών δημιουργειών, αλλά κατέληξε στησκηνοθεσία μέσα από μια πορεία προβληματισμών. «Ήταν η φυσική κατάληξη μιας περιπέτειας νεανικής απειθαρχίας» σημείωσε χαρακτηριστικά. Ο κ. Μαυρομούστακος αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στις σπουδές του τιμώμενου στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης, όπου σπούδασε λογοτεχνία, μεσαιωνική ιστορία και σανσκριτικά. ΣτοΜόναχο συνέχισε τις σπουδές του και ξεκίνησε την εκπόνηση μιας διατριβής με θέμα «Τα Μυθιστορήματα του Ernst Theodor Amadeus Hoffmann». Σύντομα εγκατέλειψε αυτό το εγχείρημα και στράφηκε προς το Θέατρο όπου του προτείνεται μία άτυπη και άμισθη θέση δραματουργού. Κατάφερε να ξεχωρίσει αμέσως και του προτείνεται η σκηνοθεσία σε πειραματική θεατρική σκηνή, όπου ανεβάζει το έργο «Σωσμένος» του Edward Bond.Οι κριτικοί κάνουν αμέσως λόγο για την εμφάνιση μιας νέας γενιάς στο γερμανικό θέατρο. «Ο Στάιν με τη δουλειά του έδωσε και δίνει νέες διαστάσεις και πτυχές στα έργα», είπε χαρακτηριστικά για τον γερμανό θεατράνθρωπο, ενώ απευθυνόμενος και στους δύο τιμώμενους έκανε λόγο για ανθρώπους «που μας σπρώχνουν να ξεπεράσουμε ταόρια» και που «τα επιτεύγματά τους θα είναι εκεί για να στηρίξουν νέες ιδέες και νέους προβληματισμούς».

 

Στην ομιλία του, ο κ. Πέτερ Στάιν ευχαρίστησε για την τιμή αναφερόμενος στην ανάγκη της πανεπιστημιακής διδασκαλίας «που γίνεται ακόμα πιο επιτακτική σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς». Παράλληλα γύρισε πίσω τον χρόνο για να θυμηθεί πώς μπήκε στον χώρο του θεάτρου, που γοητεύθηκε και τον αγάπησε για να του αφιερωθεί. «Από μικρός διάβαζα αρχαίες τραγωδίες και Έλληνες φιλοσόφους. Στα 10 χρόνια μου έμαθα αρχαίαελληνικά και στα 13 μου ήδη μετέφραζα τον ‘Φιλοκτήτη’ του Σοφοκλή και τους ‘Διαλόγους’ του Σωκράτη» δήλωσε ο Στάιν αποτίοντας φόρο τιμής στους μεγάλους τραγικούς. Αναφέρθηκε επίσης στον λόγο για τον οποίον κάνει θέατρο λέγοντας: «Δεν ήθελα να κάθομαι στην άκρη ως απλός παρατηρητής, αλλά επιθυμούσα να κατανοήσω το θέατροκαι να διεισδύσω στα κείμενα. Για να γίνει όμως αυτό έπρεπε να έρθω στην Ελλάδα. Ετσι άρχισαν όλα». Παράλληλα επεσήμανε ότι η «Ορέστεια» έχει σφραγίσει τη σκηνοθετική πορεία του (την έχει ανεβάσει με τη γερμανική Σαουμπίνε το 1983, με ρώσικο θίασο το1993) . «Γιατί κάνω θέατρο;» αναρωτήθηκε στο τέλος. «Για να καταλάβω τα μεγάλα έργα τέχνης».

 

 

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Ο δεύτερος τιμώμενος της εκδήλωσης ήταν ο κ. Διονύσης Φωτόπουλος, διεθνούς φήμης Έλληνας σκηνογράφος ο οποίος έχει ξεπεράσει τα σύνορα της Ελλάδας και έχει συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας θεατρικής σκηνής. Έχει συνεργαστεί με θέατρα, φεστιβάλ και θιάσους σε πολλά μέρη του κόσμου, όπως στην Αγγλία, τη Γερμανία, στη Ρωσία, στις Η.Π.Α., στην Ιταλία, στην Αυστρία, ενώ στην Ελλάδα διακρίθηκε ιδιαίτερα για τη δημιουργική ενασχόλησή του με το αρχαίο δράμα καταθέτοντας τολμηρές και πρωτοπόρες σκηνικές εκδοχές όλων των σωζομένων τραγωδιών.

Κατά τον χαιρετισμό του ο Αντιπρύτανης κ. Θεόδωρος Λιακάκος επεσήμανε πως ο τιμώμενος έχει ασχοληθεί με όλα τα είδη θεάτρου χρησιμοποιώντας τις σύγχρονες τάσεις και αναδεικνύοντας μέσα από την προσωπική του αισθητική σφραγίδα το πνεύμα του συγγραφέα και του έργου. Πρόσθεσε ακόμα ότι στην πλούσια παραγωγή του συνυπολογίζονται η έρευνά του πάνω στη θεατρική μάσκα, το μεστό συγγραφικό του έργο καθώς και οι εκθέσεις με τις σκηνογραφικές του δημιουργίες που έχουν διεθνή παρουσία.

Μιλώντας, στη συνέχεια, για το έργο του Διονύση Φωτόπουλου ο Ακαδημαϊκός και διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη κ. Αγγελος Δεληβορριάς, μεταξύ άλλων, είπε ότι «είναι από τους καλλιτέχνες που ευφραίνουν τον κοινωνικό μας περίγυρο με τον δημιουργικό οίστρο τους» και «από εκείνους που μας επιτρέπουν να μην ντρεπόμαστε εμείς οι νεοέλληνες». Αναφέρθηκε ακόμη στη διεθνή καταξίωση του σκηνογράφου που τίμησε όλα τα είδη θεάτρου που υπηρέτησε, τονίζοντας ότι έχει εργασθεί σε πάνω από 300 θεατρικές παραστάσεις και 40 κινηματογραφικές παραγωγές. «Υπηρέτησε με την ίδια αφοσίωση και την ίδια επιτυχία όλες τις μορφές του θεάτρου από την αρχαία τραγωδία έως τον Σαίξπηρ και από το νεότερο δράμα έως το βουλεβάρτο, από την κλασική κωμωδία έως την επιθεώρηση και από την όπερα έως τον χορό» ανέφερε.

Ο κ. Δεληβορριάς υποστήριξε πως βασικό στοιχείο της προσφοράς του τιμώμενου είναι η συνέπεια με την οποία αποδίδει το περιεχόμενο των έργων που καλείται να ερμηνέυσει εικαστικά, όσο και το πνεύμα εκείνων που φέρουν τη σκηνοθετική του ευθύνη. «Δεν είχε ποτέ πάρε–δώσε με πολιτικούς και με την εκάστοτε πάσης φύσεως εξουσία, δεν συμβιβάστηκε ποτέ και δεν εκμεταλλεύτηκε τις όποιες δελεαστικές ευκαιρίες και υποσχέσεις του είχαν προσφερθεί». Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σημασία της βιβλιογραφίας του Διονύση Φωτόπουλου, η οποία είναι επίσης αξιόλογη καθώς «ανήκει στους λίγους ομοτέχνους του, που αισθάνθηκαν την ανάγκη να καταγράψουν και να καταθέσουν τις εμπειρίες και τις απόψεις για τη δουλειά τους και για τη σημασία της τέχνης που υπηρετούν». Ο κ. Δεληβορριάς δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στον αδερφό του τιμώμενου, Βασίλη Φωτόπουλο, ο οποίος βραβεύθηκε με Oscar καλλιτεχνικής διεύθυνσης το 1964 για τη δουλειά του στην ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Αλέξης Zορμπάς», θέλοντας να δώσει έμφαση στο περιβάλλον από το οποίο προέρχεται.

Ο Πρόεδρος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών κ. Πλάτων Μαυρομούστακος θύμισε μια δήλωση του Οδυσσέα Ελύτη για τον Διονύση Φωτόπουλο: «Οφείλουμε χάρη στον Διονύση Φωτόπουλο ότι, από τον Αριστοφάνη έως τον Μπρεχτ, άλλαξε χίλια πρόσωπα κι όμως στο βάθος έμεινε ο ίδιος», και συμπλήρωσε, «το ελληνικό θέατρο ωστόσο άλλαξε πάρα πολύ χάρη σε αυτόν». Χαρακτηριστικά σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι ο Διονύσης Φωτόπουλος εργάστηκε πρώτη φορά στο θέατρο το 1966 και άρχισε να σκηνογραφεί για πρώτη φορά για τον κινηματογράφο το 1967. Ξεκίνησε να ασχολείται με τη σκηνογραφία και την ενδυματολογία μια εποχή που η δουλειά του σκηνογράφου αποτελούσε απλά ένα αναγκαίο βοήθημα. «Ο πήχυς ήταν εύκολος κι εκείνος τον έβαλε πολύ ψηλά» κατέληξε. Φορώντας τη μαύρη τήβεννο ο Διονύσης Φωτόπουλος, φανερά συγκινημένος και φορτισμένος, αφού ευχαρίστησε «πάρα πολύ» τους διοργανωτές και το Πανεπιστήμιο, μίλησε για τη ζωή του και την «τύχη» που τον βοήθησε να βρεθεί και να ζήσει μέσα στο θέατρο αλλά και να δουλέψει πολλές φορές στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. «Ημουν τυχερός διότι πέρασα τη ζωή μου με κείμενα που πάντα με μάγευαν. Η τύχη με βοήθησε επίσης να δουλέψω πολλές φορές στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, που είναι ό,τι καλύτερο έχει φτιάξει ο άνθρωπος», είπε χαρακτηριστικά ενώ πρόσθεσε ότι «η Επίδαυρος έγινε το αποκούμπι μου, ο χώρος όπου θα ονειρευόμουν, θα ζούσα, θα ανακάλυπτα... Το πεπρωμένο μου....». Στη συνέχεια έκανε αναδρομή στην πορεία του και αναφέρθηκε στο δύσκολο ξεκίνημά του, μια περίοδο όπου έπρεπε να αποδείξει ότι μπορούσε να τα καταφέρει ώστε να εμπνεύσει εμπιστοσύνη. Χαρακτηριστική ήταν επίσης η δήλωσή του που ακολουθεί: «αυτό που με συγκινεί σήμερα, είναι όταν βλέπω νέους ηθοποιούς και σκηνοθέτες να παίρνουν τον δρόμο τους και να πραγματοποιούν όλα όσα οραματίζονται».

 




 
ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ!
Ονοματεπώνυμο:
Email:
Ιστοσελίδα:
Σχόλιο:
Κωδικός [όπως εμφανίζεται - Νέα εικόνα]:
Επιλογή για νέα εικόνα
 



Οδηγός για τους πρωτοετείς φοιτητές του Πανεπιστημίου Aθηνών

Έντυπη μορφή - PDF FORMAT


Το σκίτσο του φύλλου 197
Γίνε Εθελοντής!