| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |




Οικονομικά: Μισθολογική κατάσταση πανεπιστημιακών καθηγητών

Δημοσίευση: 10-02-2012 - Στήλη: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ - Φύλλο:182




Το κρίσιμο θέμα της μισθολογικής κατάστασης των πανεπιστημιακών καθηγητών θίγουν σε επιστολή τους προς τον πρωθυπουργό κ. Λ. Παπαδήμο οι Ομοσπονδίες των καθηγητών Α.Ε.Ι. (Π.Ο.Σ.Δ.Ε.Π.), εκπαιδευτικού προσωπικού Τ.Ε.Ι. (ΟΣΕΠ-ΤΕΙ) και η Ενωση Ελλήνων Ερευνητών. Οι εκπρόσωποί τους ζητούν μάλιστα άμεση συνάντηση με τις ηγεσίες των Υπουργείων Οικονομικών και Παιδείας και ενεργοποίηση της τριμερούς Επιτροπής των Υπουργείων Οικονομικών και Παιδείας και των Ομοσπονδιών για το ειδικό μισθολόγιο των λειτουργών της ανώτατης εκπαίδευσης και της έρευνας.

 

Όπως αναφέρεται στην επιστολή: «Οι μεταβολές των συνολικών δαπανών για μισθοδοσία, λόγω Μνημονίου, κατά την περίοδο 2009-2010 είναι βουλευτές –9,0%, Δικαστικοί -25,5%, Διπλωματικοί -16,1%, μέλη Δ.Ε.Π., Ε.Π. Τ.Ε.Ι. και Ερευνητές -11,7%, Γιατροί του Ε.Σ.Υ. -8,1% και Ένστολοι -11,0%.


Όμως, από τα ίδια στοιχεία προκύπτει ότι οι συνολικές δαπάνες μισθοδοσίας για την κατηγορία των μελών Δ.Ε.Π., Ε.Π. Τ.Ε.Ι. και των ερευνητών, είναι οι μόνες που είναι χαμηλότερες ακόμα και από τα επίπεδα του 2006!!! Αυτό συνέβη, επειδή η κατηγορία αυτή είναι η μόνη μεταξύ των κρατικών λειτουργών, στην οποία δεν δόθηκαν την περίοδο 2008-9 αυξήσεις, ενώ σε άλλες κατηγορίες οι αυξήσεις στους βασικούς μισθούς προσεγγίζουν το 100%!!! Επιπροσθέτως, κατά την ίδια περίοδο σημειώθηκε σημαντική αύξηση του ακαδημαϊκού προσωπικού.

Όπως αναφέρουν οι διδάσκοντες και οι ερευνητές, τα διαγράμματα που περιλαμβάνονται στην επιστολή τους «αποτυπώνουν με σαφή τρόπο την τραγική οικονομική κατάσταση, στην οποία βρίσκεται ο έλληνας ακαδημαϊκός δάσκαλος και ο ερευνητής. Κατά την ίδια χρονική περίοδο, το συνολικό κόστος μισθοδοσίας για άλλη κατηγορία λειτουργών του Δημοσίου αυξήθηκε κατά 70% ενώ ο συνολικός αριθμός των υπηρετούντων σε αυτή μεταβλήθηκε ελάχιστα».

Αναφέρουν ακόμη ότι: «Στο χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης και της Έρευνας απασχολούνται επιστήμονες με τα, κατά τεκμήριο, υψηλότερα προσόντα συγκριτικά με άλλους κλάδους, τα οποία αποκτώνται μετά από μακρόχρονη προσπάθεια, με επιπλέον αποτέλεσμα ο διορισμός να γίνεται συνήθως σε ηλικία κατά την οποία άλλοι εργαζόμενοι του δημοσίου τομέα -ακόμα και δημόσιοι λειτουργοί- ήδη έχουν αρκετά χρόνια προϋπηρεσίας».

«Οι αποδοχές των μελών της ακαδημαϊκής και ερευνητικής κοινότητας συνιστώνται σε μεγάλο ποσοστό από επιδόματα (ερευνητικό, διδακτικής προετοιμασίας και βιβλιοθήκης), που φορολογούνται ως τακτικές αποδοχές, και αποτελούν αμοιβή για ουσιώδεις πλευρές της κανονικής μας εργασίας. Διαχρονικό και επίσημα διατυπωμένο αίτημα των Ομοσπονδιών αποτελεί η ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων στον βασικό μισθό με τρόπο όμως που να μην οδηγήσει σε περαιτέρω μειώσεις. Ήδη σήμερα ακόμα και οι ονομαστικές αποδοχές μας βρίσκονται στο επίπεδο των αποδοχών μας πριν από δέκα χρόνια» τονίζουν.

«Σε σύγκριση με τις άλλες χώρες της Ε.Ε., η μισθολογική στασιμότητα, που καταγράφεται μετά το 2004, φέρνει την ελληνική ακαδημαϊκή κοινότητα στη χειρότερη μισθολογική θέση ως προς τον μέσο μισθό ατόμων με αντίστοιχη εργασιακή εμπειρία στη χώρα τους, σύμφωνα με την προαναφερθείσα πρόσφατη μελέτη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Και αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι τα προσόντα αλλά και τα καθήκοντα της συντριπτικής πλειονότητας των συναδέλφων όχι μόνο δεν υπολείπονται αλλά αντίθετα ευρίσκονται σε πολύ υψηλό επίπεδο διεθνώς και εμφανώς υπερτερούν των άλλων κατηγοριών λειτουργών του Δημοσίου. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε με απόλυτη εγκυρότητα ότι λόγω των χαμηλών αποδοχών και των επαπειλούμενων νέων σημαντικών μειώσεων έχουν παρατηρηθεί δυσκολίες στην προσέλκυση ή συγκράτηση ταλαντούχων νέων ελλήνων επιστημόνων στο ακαδημαϊκό σύστημα της χώρας» τονίζεται στην επιστολή.

 

«Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ», συνεχίζουν οι εκπρόσωποι των δυο Ομοσπονδιών και της Ένωσης Ελλήνων Ερευνητών.
«Οι Ομοσπονδίες των ακαδημαϊκών δασκάλων και των ερευνητών αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα της δημοσιονομικής εξυγίανσης και των ριζικών θεσμικών μεταρρυθμίσεων.

Έχουν υποστηρίξει και υποστηρίζουν κάθε σοβαρή προσπάθεια για τον εκσυγχρονισμό, την εκλογίκευση και τη συνολική αναδιάρθρωση του κράτους με διαδικασίες αξιοκρατίας, αξιολόγησης, διαφάνειας και ουσιαστικής κοινωνικής λογοδοσίας. Δεν συμφωνούν όμως με τις σπασμωδικές οριζόντιες περικοπές χωρίς συγκεκριμένες μελέτες, σαφή κριτήρια και χωρίς τη στοιχειώδη αίσθηση του δικαίου.
Τέλος, δηλώνουμε ότι καμιά περαιτέρω μείωση των αποδοχών μας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, δεν υπάρχει πλέον κανένα περιθώριο υποχώρησης, καθώς έχουν εξαντληθεί οι αντοχές των ακαδημαϊκών δασκάλων και των ερευνητών, οι οποίοι καλούνται στη σημερινή συγκυρία να προσφέρουν επιπρόσθετο έργο, απαραίτητο για την έξοδο της χώρας.


Εκδήλωση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών


Το θέμα των μισθολογικών των πανεπιστημιακών συζητήθηκε όμως και σε εκδήλωση του Πανεπιστημίου Αθηνών που έγινε στις 17 Ιανουαρίου στην κατάμεστη Αίθουσα Τελετών του κτηρίου της Πρυτανείας στα Προπύλαια με θέμα «Ακαδημαϊκή Ελευθερία σήμερα και ο Νόμος 4009/2011». Σε σχετική ομιλία του, ο επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Σπυρίδων Β. Βλαχόπουλος.

«Όσον αφορά τα οικονομικά, θα άξιζε λ.χ. να πληροφορηθεί η κοινή γνώμη ότι το μεγαλύτερο μέρος των αποδοχών μας είναι επιδόματα. Στον εύκολο αντίλογο ότι πολλά από τα επιδόματα αποτελούν συγκαλυμμένο μισθό και όχι πραγματικά επιδόματα για την αντιμετώπιση εξόδων, θα πρέπει να τονισθεί ότι αυτό δεν ισχύει για τους πανεπιστημιακούς. Εκτός και εάν θεωρήσει λ.χ, κανείς ότι ο πανεπιστημιακός δεν πρέπει να αγοράζει βιβλία και δεν χρειάζεται το επίδομα βιβλιοθήκης, το οποίο το Κράτος συνεχίζει να το φορολογεί παρά τη σωρεία των αντίθετων δικαστικών αποφάσεων» τόνισε ο κ. Βλαχόπουλος.

«Εκείνο όμως που πραγματικά εντυπωσιάζει είναι η σύγκριση της εξέλιξης των αποδοχών των πανεπιστημιακών με τις αποδοχές των άλλων κατηγοριών δημοσίων λειτουργών και υπαλλήλων που αμείβονται με ειδικά μισθολόγια. Ενώ οι μισθοί των πανεπιστημιακών παραμένουν καθηλωμένοι από το 2004 έως το 2009, τη διετία 2008-2009 ο βασικός μισθός του πρωτοδίκη αυξήθηκε κατά 100%], του Επιμελητή Β του Ε.Σ.Υ. κατά 40% και του συνταγματάρχη κατά 25%. Τη δε διετία 2009-2010 οι μισθοί των πανεπιστημιακών μειώθηκαν περίπου 12%, για να μειωθούν ακόμη περισσότερο το 2011» πρόσθεσε. «Θα αναρωτηθείτε ίσως εάν όλα αυτά έχουν να κάνουν με την ακαδημαϊκή ελευθερία. Η απάντηση είναι καταφατική. Η μισθολογική μεταχείριση του πανεπιστημιακού έχει τόση σχέση με την ακαδημαϊκή ελευθερία όση και η εκλογή των οργάνων διοίκησης των πανεπιστημίων. Ο πανεπιστημιακός, για να επιτελέσει το λειτούργημά του, θα πρέπει, πρώτον, να αισθάνεται ότι η πολιτεία τον αντιμετωπίζει με αξιοπρέπεια και, δεύτερον, να έχει τα υλικά μέσα για να αγοράσει βιβλία, να γραφεί συνδρομητής σε επιστημονικά περιοδικά και σε ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες, να λάβει μέρος σε συνέδρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και να συμμετάσχει σε εκλεκτορικά σώματα» είπε ο κ. Βλαχόπουλος. «Αυτά με τις σημερινές αποδοχές των πανεπιστημιακών, πολύ απλά, δεν μπορούν να γίνουν» συνέχισε.

«Εάν πραγματικά πιστεύουμε ότι η παιδεία είναι το μέλλον, εάν πραγματικά θεωρούμε ότι η ανάπτυξη του τόπου μας πρέπει να στηριχθεί στο ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο, τότε δεν επιτρέπεται να ισοπεδωθεί η εργασία του πανεπιστημιακού δασκάλου. Γιατί πρόκειται για μια εργασία που απαιτεί διδακτορικό, συνεχή
έρευνα, δημοσιεύσεις, μια εργασία που θεωρείται παγκοσμίως ότι προσελκύει τους καλύτερους επιστήμονες, μια πανεπιστημιακή εργασία που δεν την ξεκινάς στα 18 και στα 22 αλλά πολύ αργότερα» κατέληξε μεταξύ άλλων ο κ. Βλαχόπουλος.




 
ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ!
Ονοματεπώνυμο:
Email:
Ιστοσελίδα:
Σχόλιο:
Κωδικός [όπως εμφανίζεται - Νέα εικόνα]:
Επιλογή για νέα εικόνα
 



Οδηγός για τους πρωτοετείς φοιτητές του Πανεπιστημίου Aθηνών

Έντυπη μορφή - PDF FORMAT


Το σκίτσο του φύλλου 197
Γίνε Εθελοντής!