| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |




20 χρόνια χωρίς τον «βασιλιά» της ερμηνείας των βαλς Βίλλυ Μποσκόφσκυ

Tου Αλέξιου Γ. Κ. Σαββίδη

Δημοσίευση: 31-05-2011 - Στήλη: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ - Φύλλο:176




Αυτόν τον Απρίλιο συμπληρώθηκαν είκοσι χρόνια από τον θάνατο ενός επιφανούς Αυστριακού μουσικού, του βιολονίστα και μαέστρου Willy (Willi) Boskovsky (Βιέννη 16 Ιουνίου 1909-Βισπ Ελβετίας 21 Απριλίου 1991), με μια σπουδαία δισκογραφική καριέρα που εξακτινώνεται από τα τέλη της δεκαετίας του ’40 ώς τα τέλη εκείνης του ’70. Μετά τις στέρεες μουσικές του σπουδές στη Μουσική Ακαδημία της γενέτειράς του, έπαιξε βιολί στα νεανικά του χρόνια στην ιστορική βιεννέζικη «Ορχήστρα Γιόχανν Στράουςς» ώς τις αρχές της δεκαετίας του ’30, διακρινόμενος επίσης στη μουσική δωματίου επικεφαλής του δικού του «Τρίο Μποσκόφσκυ».

Οι μουσικόφιλοι τον γνωρίζουν κυρίως ως εξάρχοντα βιολονίστα της κορυφαίας Φιλαρμονικής της Βιέννης (από το 1939/ στην ορχήστρα έπαιζε από το 1933) αλλά και ως διάδοχο αρχιμουσικό (από το 1954) του μεγάλου Κλέμενς Κράουςς (1893-1954) στις ονομαστές ραδιοφωνικά αναμεταδιδόμενες πρωτοχρονιάτικες συναυλίες της ορχήστρας αυτής (πασίγνωστες παγκοσμίως κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες λόγω της τηλεοπτικής τους προβολής). Τις συναυλίες αυτές διηύθυνε για μια εικοσαετία, από το 1955 (και σε τηλεοπτική αναμετάδοση από το 1959) ώς το τέλος της ενεργού δράσης του, το 1979 (οπότε τον διαδέχτηκε, για την περίοδο 1980-1986, ένας άλλος μεγάλος μαέστρος του καιρού μας, ο ουγγρικής καταγωγής Αμερικανός Λόριν Μάαζελ/ Μααζέλ [γεν. 1930]), κερδίζοντας την εκτίμηση μεγάλων αρχιμουσικών της εποχής του, όπως για παράδειγμα του Μπρούνο Βάλτερ (1876-1962), που ένα χρόνο πριν τον θάνατό του έστειλε στον Μποσκόφσκυ συγχαρητήρια επιστολή για τις εξαιρετικές ερμηνείες του των έργων του οίκου των Στράουςς, ιδιαίτερα των αδελφών Γιόχανν (Β΄) και Γιόζεφ (βλ. σχετικά Α. Σαββίδης, Μεγάλοι μαέστροι. Βιογραφικό λεξικό, 2η έκδ., Αθήνα, Πατάκης, 2009, σ. 283). Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μποσκόφσκυ, αναβιώνοντας τη γνωστή πρακτική της εποχής της λάμψης της δυναστείας των Στράουςς, διηύθυνε συχνά με το δοξάρι στο δεξί του χέρι, κρατώντας στο αριστερό του το βιολί, ενώ οι δισκογραφήσεις του (με τη Φιλαρμονική της Βιέννης, την  «Ορχήστρα Γιόχανν Στράουςς», αλλά και τη Φιλαρμονική του Λονδίνου) των σχετικών έργων των Στράουςς, αλλά και των Λάννερ, Βαλντόυφελ (Waldteufel), Λέχαρ κ.ά. για λογαριασμό των δισκογραφικών εταιρειών Decca και EMI/ HMV, άφησαν εποχή. Η ερμηνεία του της «Νυχτερίδας» του Γιόχαν Στράουςς (υιού), με σπουδαίους αοιδούς και τη Συμφωνική της Βιέννης (EMI/ HMV, 1972), συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες. Εποχή επίσης άφησαν και οι εμφανίσεις του στις αρχές της δεκαετίας του ’60 στις ΗΠΑ, στο πόντιουμ των Φιλαρμονικών της Νέας Υόρκης και του Λος ΄Αντζελες.

Πολύ λιγότεροι πάντως γνωρίζουν μια άλλη σπουδαία πτυχή της σταδιοδρομίας του Μποσκόφσκυ, που δισκογραφικά χρονολογείται στη δεκαετία του ’50 (στις εταιρείες Decca/ London) και συνδέεται με τη μουσική δωματίου, αφενός με ερμηνείες κυρίως έργων του Μότσαρτ για ορχήστρα δωματίου (κυρίως Ντιβερτιμέντων, Σερενατών, Χορών, Μενουέτων και Εμβατηρίων), με τo ειδικά σχηματισμένo από επίλεκτα μέλη της Φιλαρμονικής της Βιέννης «Συγκρότημα Δωματίου Μότσαρτ», και αφετέρου ως μέλος ο ίδιος συγκροτημάτων μουσικής δωματίου σε κλασσικά ή λιγότερο γνωστά έργα του ρεπερτορίου, όπως λ.χ. το Σεπτέτο εγχόρδων του Μπετόβεν, τα Οκτέτα των Σούμπερτ και Μέντελσον, το Νονέτο του Σπορ (Spohr), κ.ά. (βλ. τη σχετική δισκογραφία στο λήμμα “Boskovsky”, στην ιστoσελιδική Wikipedia). Ιδιαίτερα αναφέρουμε το ιδρυμένο από τον ίδιο «Κουαρτέτο Εγχόρδων Μποσκόφσκυ» που στη συνέχεια με την προσθήκη τεσσάρων ακόμη μουσικών (ενός κονστραμπασσίστα και τριών πνευστών) αποτέλεσε το ονομαστό «Οκτέτο της Βιέννης». Η ερμηνεία του Οκτέτου του Σούμπερτ από το περίφημο αυτό συγκρότημα (Decca, 1958) συγκαταλέγεται στις κορυφαίες της διεθνούς δισκογραφίας.

Ο Μποσκόφσκυ υπήρξε μεγάλη προσωπικότητα στον χώρο της έντεχνης μουσικής και πραγματικά οφείλουμε να τον θυμόμαστε και –κυρίως– να τον ακούμε.

 


O Α. Γ. Κ. Σαββίδης είναι Kαθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, συγγραφέας των Μεγάλων μαέστρων (Πατάκης, 2η έκδ. 2009) και των Δοκιμίων κλασσικής μουσικής παιδείας (Παπαζήσης 2009).




 
ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ!
Ονοματεπώνυμο:
Email:
Ιστοσελίδα:
Σχόλιο:
Κωδικός [όπως εμφανίζεται - Νέα εικόνα]:
Επιλογή για νέα εικόνα
 



Οδηγός για τους πρωτοετείς φοιτητές του Πανεπιστημίου Aθηνών

Έντυπη μορφή - PDF FORMAT


Το σκίτσο του φύλλου 197
Γίνε Εθελοντής!