| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |




Νέος Ακαδημαϊκός ο καθηγητής της Ιατρικής κ. Χαρ. Ρούσσος

Της Σoφίας Καναούτη

Δημοσίευση: 01-04-2013 - Στήλη: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΑ - Φύλλο:194




Η Ακαδημία Αθηνών υποδέχθηκε το νέο μέλος της, τον κ. Χαράλαμπο Ρούσσο, Ομότιμο Καθηγητή Παθολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατά τη δημόσια συνεδρία της 26ης Μαρτίου. Η προσφώνηση έγινε από τον Πρόεδρο της Ακαδημίας κ. Σπύρο Ευαγγελάτο, ενώ ο κ. Δημήτρης Τριχόπουλος μίλησε για το έργο του νέου ακαδημαϊκού.


 

Γεννημένος στη Σαντορίνη το 1942, ο Χαράλαμπος Ρούσσος είναι αριστούχος πτυχιούχος και διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Μετεκπαιδεύθηκε στην Παθολογία - Εντατική Θεραπεία και στην Πνευμονολογία στα Πανεπιστήμια Johns Hopkins (ΗΠΑ), McGill (Καναδά) και στο Νοσοκομείο Laennec (Γαλλία). Ο κ. Τριχόπουλος υπογράμμισε τη σφαιρική κατάρτιση του κ. Ρούσσου, αφού στις ΗΠΑ μυήθηκε στα μυστικά της τεχνολογίας, στον Καναδά έμαθε τους τρόπους με τους οποίους το ανθρώπινο μπορεί να συγκεραστεί με την επιστήμη, και στη Γαλλία θήτευσε στην κλινική ιατρική. Είναι πρωτοπόρος της εντατικής θεραπείας στην Ελλάδα, ενώ η έρευνά του για το ρόλο των αναπνευστικών μυών στην καρδιακή ανεπάρκεια είναι εξαιρετικά σημαντική.


Διετέλεσε Διευθυντής του Τομέα Παθολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντής Κλινικής Εντατικής Θεραπείας του Τομέα Παθολογίας του ίδιου Πανεπιστημίου, καθώς και του τομέα Παθολογίας του νοσοκομείου Ευαγγελισμός.

 

Είναι διοικητής του Ιδρύματος Θώραξ, που ιδρύθηκε το 1993 ως αποτέλεσμα της συνεργασίας του νομικού Ηλία Παρασκευά, του ποιητή Οδυσσέα Ελύτη και του ιδίου, με βασικό σκοπό να στηρίξει την ανάπτυξη της Εντατικής Θεραπείας και Πνευμονολογίας και να συμβάλει στην πρόληψη, κυρίως των νοσημάτων θώρακος. Στην ομιλία του, με τίτλο «Νομοτελειακή Σύζευξη Υψηλής Τεχνολογίας και Ιατρικού Λειτουργήματος», ο κ. Ρούσσος άγγιξε τις βασικές πτυχές του ηθικού διλήμματος που αντιμετωπίζει ο γιατρός σήμερα, ισορροπώντας ανάμεσα στη μεγάλη δύναμη που του δίνει η τεχνολογία, και την ανθρώπινη υπόσταση του λειτουργήματος. «Η ανακάλυψη των μικροβίων το δεύτερο ήμισυ του δεκάτου εβδόμου αιώνα, και του εμβολίου, άλλαξε ριζικά την πορεία της ιατρικής και της ανθρωπότητας εν γένει. Σήμερα, χάρη στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, έγινε η αποκωδικοποίηση του DNA, τυφλοί μπορούν να δουν το φως και βαρήκοοι να ακούσουν.

 

»Η έκρηξη της γνώσης είχε ως αποτέλεσμα τα ανυποψίαστα να γίνονται πραγματικότητα, τα απρόσιτα να γίνουν εφικτά, τα δύσκολα απλά, και τα απλά απλούστατα. Τα επιτεύγματα αυτά δημιουργούν αίσθημα αναμφισβήτητα χαράς, ευδαιμονίας και αυτοπεποίθησης, αλλά και αίσθημα ηγεμονικό, ενίοτε αλαζονείας. Δεν είναι δυστυχώς πολύ σπάνιο στις συμπεριφορές μας, αντί σωφροσύνης να πλανάται πνεύμα ύβρεως.

 

»Η πιο λυπηρή άποψη της ζωής σήμερα, γράφει ο Ισαάκ Ασίμοφ, είναι ότι η επιστήμη συγκεντρώνει γνώση ταχύτερα από ό,τι η κοινωνία συγκεντρώνει σοφία. Η επιστήμη έπαψε να πιστεύει ότι υπάρχουν απραγματοποίητα όνειρα. Βλέποντας τα μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν να γίνονται πραγματικότητα, ο άνθρωπος προσμένει το νέο μεγάλο βήμα, ανάλογο των εμβολίων και της πενικιλίνης. Όπως η τιθάσευση της λαίλαπας του καρκίνου, η εύκολη και πολλαπλή αποκατάσταση οργάνων, η εξάλειψη νόσων, όπως συνέβη με την ευλογιά.

 

»Ο γιατρός όμως σήμερα βρίσκεται μπροστά σε ένα επικίνδυνο τρίστρατο, ένα μεγάλο πειρασμό: μπροστά στο ερώτημα αντινομία, ή ολοκλήρωση;

»Ο πρώτος δρόμος είναι του δογματισμού της ιατρικής έρευνας και της τεχνολογίας, που βλέπει την ιατρική ως μια εφαρμοσμένη τεχνολογική και βιολογική επιστήμη. Ο ασθενής ανέχεται, αλλά σιωπηρά δεν αποδέχεται την απουσία ψυχικής εμπλοκής.

»Ο δεύτερος δρόμος είναι αυτός της επιχειρηματικότητας. Ως επιχείρηση οι υπηρεσίες υγείας γίνονται καταναλωτικό αγαθό με στόχο το κέρδος, όπως η ενδυμασία, η διασκέδαση, το γρήγορο πλαστικό φαγητό. Είναι ένα απλό προϊόν το οποίο παρέχει ο εργάτης γιατρός στη βιομηχανία της ιατρικής περίθαλψης. Μέσα στη στάση αυτή ελλοχεύει ένας κίνδυνος φθοράς. Νομιμοποιεί την εμπορευματοποίηση μέσω της κανονικοποίησης, η οποία προβάλλει τους κανόνες της αγοράς, όλους αδιακρίτως, ως το πλέον φυσικό γεγονός που καθιερώνεται ως εθιμικό δίκαιο, γίνεται το τρέχον καθεστώς. Ο γιατρός, χωρίς να αυτοεξετάζεται συνειδητά, μεταλλάσσεται σε ανδράποδο των οικονομικών συμφερόντων.


»Ο τρίτος δρόμος είναι η αντίληψη ότι η ιατρική για το γιατρό είναι διακονία και υποχρέωση, δεν είναι δικαίωμα. Στην πορεία σ αυτό το δρόμο ο γιατρός επιστήμων δημιουργεί ατμόσφαιρα θαλπωρής και εμπιστοσύνης, που επιτρέπει στον άρρωστο να αφήσει χωρίς δισταγμό το σώμα του και τη ζωή του στα χέρια του γιατρού. Ο γιατρός, κατά τη συμπόρευσή του με τον ασθενή αναγνωρίζει την εσωτερική ομιλία της ασθένειας. Η νόσος τού επηρεάζει το νου και τα συναισθήματα. Στον ασθενή, η οικειότητα με το σώμα του αποδιοργανώνεται, ο κίνδυνος απώλειας των δεσμών παραμονεύει, και ο τρόμος του θανάτου ενεργοποιείται. Η ισορροπία ανεξαρτησίας και εξάρτησης διαταράσσεται. Η ακατανίκητη ανάγκη ενός ασθενούς που θα σας περιγράψω εκφράζει όλα αυτά τα συναισθήματα και εμμέσως υποδεικνύει τη θεραπεία, που δεν είναι άλλη παρά η συστηματική και αφοσιωμένη παρουσία του γιατρού. Είναι παραστατικότερο να σας μεταφέρω τα λόγια μιας ασθενούς μου, ασθενούς με ιδιαίτερη παιδεία. Η ασθενής είχε κάποιο πρόβλημα και δεν μπορούσε να μετακινηθεί, παρά το ότι όλο το νοσοκομείο βρισκόταν σε συναγερμό για να τη βοηθήσει. Δεν μπορώ να διανοηθώ, διηγείται με ύφος σοβαρό, και καθόλου παιγνιώδες, ότι εγώ υποφέρω, κι εσείς κύριε καθηγητά κοιμάστε, ή βρίσκεστε με τη γυναίκα σας, ή τα παιδιά σας, τους φίλους σας, ή βόλτα στο αγαπημένο σας νησί, τη Σαντορίνη. Η ανεξέλεγκτη εγωπάθειά μου, που αναπτύσσω ως ασθενής, δεν σας δικαιολογεί, και δεν σας συγχωρεί.

 

»Όπως είπε ο Αϊνστάιν: Στην επιστήμη, πολλά πράγματα μετρώνται, αλλά λίγα είναι εκείνα που μετρούν».




 
ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ!
Ονοματεπώνυμο:
Email:
Ιστοσελίδα:
Σχόλιο:
Κωδικός [όπως εμφανίζεται - Νέα εικόνα]:
Επιλογή για νέα εικόνα
 



Οδηγός για τους πρωτοετείς φοιτητές του Πανεπιστημίου Aθηνών

Έντυπη μορφή - PDF FORMAT


Το σκίτσο του φύλλου 197
Γίνε Εθελοντής!