| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |




Παιδιά: Οι προτεραιότητες ενός κράτους σε κρίση;

Της Σoφίας Καναούτη

Δημοσίευση: 04-06-2013 - Στήλη: ΦΑΚΕΛΟΣ - Φύλλο:196




Μεγάλη έρευνα του Ε.Κ.Π.Α. για τη UNICEF

 

Κάθε κοινωνία διατείνεται ότι κοιτάζει προς το μέλλον, και ότι ό,τι κάνει το κάνει για τα παιδιά της. Η Ελλάδα έχει ένα μεγάλο μερίδιο από πικρά σχόλια του λαού της για αυτό το μέλλον («Η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της», «Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα»), αλλά από τη δεκαετία του ενενήντα τουλάχιστον, από όταν άρχισε να θεωρεί ότι είναι μέλος μιας ευρύτερης οικογένειας λαών, θεωρήσαμε οι Έλληνες ότι κάποια πράγματα τα είχαμε αφήσει πίσω. Κάποια πράγματα όπως το να μην μπορούμε να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας. Διακηρύξεις για το μέλλον της χώρας, για «ανάπτυξη», για το πόσα χρωστάμε, και για τους κινδύνους που μας περιμένουν αν δεν «βάλουμε μυαλό» και δεν σπαταλάμε όπως σπαταλούσαμε, φαντάζουν εξαιρετικά προβληματικές αν θεωρήσουμε ότι είναι σπατάλη ο εμβολιασμός των παιδιών μιας χώρας. Όταν σε πρόσφατη εκδήλωση του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο κ. Νικήτας Κανάκης από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα αναφέρθηκε σε αυτό ακριβώς, στο ότι παιδιά δεν έχουν εμβολιαστεί από το ελληνικό κράτος γιατί δεν έχουν χρήματα και προσέρχονται στην μη κυβερνητική οργάνωση για αυτό το βασικό δικαίωμα (τα φτωχά παιδιά μεταναστών εμβολιάζονται τουλάχιστον από τη Unicef), μας έδειξε μια πτυχή της κρίσης στην Ελλάδα που δεν είχαμε καν φανταστεί. «Εγώ θα συνεχίζω να το λέω και δεν μου απαντάει κανένας από την πολιτεία. Φέτος εμβολιάσαμε 8000 παιδιά. 8000 Ελληνόπουλα τα οποία στερούνται το δικαίωμα στον εμβολιασμό. Το στοιχειώδες αυτό πράγμα που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο στην Ευρωπαϊκή Ένωση».


«Η κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα 2013», είναι ο τίτλος έρευνας που εκπονήθηκε για λογαριασμό της Unicef με επιστημονικό υπεύθυνο τον Καθηγητή του ΕΚΠΑ κ. Δημοσθένη Δασκαλάκη, Υπεύθυνο του Παρατηρητηρίου Μελέτης της Παιδικής Ηλικίας του Εργαστηρίου Κοινωνικών Επιστημών και Προέδρου του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης.

 

Εμπόδια στις μετρήσεις

 

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού υιοθετήθηκε ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 20 Νοεμβρίου του 1989. Έως σήμερα έχει επικυρωθεί από 193 χώρες, ενώ δεν την έχουν επικυρώσει δύο. Η Ελλάδα την επικύρωσε στις 2 Δεκεμβρίου του 1992. Δεν είναι όμως αρκετή η τυπική επικύρωση. Η έρευνα δείχνει ότι ο τρόπος κατάρτισης και εκτέλεσης του προϋπολογισμού δεν επιτρέπει τον προσδιορισμό των πόρων που διατίθενται για την εφαρμογή της Δ.Σ.Δ.Π., κάτι το οποίο αποτελεί πάγιο αίτημα και της UNICEF.


Υπάρχει έλλειψη συστηματικών και συγκεκριμένων στοιχείων, παρά τη θεσμοθέτηση τήρησης Εθνικού Μητρώου Παιδικής Προστασίας. Όσο αφορά τα στοιχεία που δίνονται, δεν είναι ξεκάθαρο το εύρος τους, ούτε ο τρόπος τήρησής τους, ο οποίος πρέπει να βασίζεται σε δείκτες συμβατούς με τις προβλέψεις της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού.


Η συλλογή στοιχείων και ο συντονισμός των δράσεων πρόνοιας στον τομέα της παιδικής προστασίας έχουν ανατεθεί σε άλλο φορέα, παρότι αποτελούν ζητήματα στο πεδίο των ενδιαφερόντων του Εθνικού Παρατηρητηρίου για τα Δικαιώματα του Παιδιού μάλιστα πρόσφατα επιχειρήθηκε να ανασυσταθεί το Παρατηρητήριο, πράγμα που δυσχεραίνει την εφαρμογή της Δ.Σ.Δ.Π. και την αξιολόγησή της.


Η έρευνα κρίνει απαραίτητη τη λειτουργία ενός κεντρικού ανεξάρτητου φορέα που θα έχει τον πρώτο και μοναδικό λόγο για τη μελέτη, τον σχεδιασμό και την αξιολόγηση της εφαρμογής της Δ.Σ.Δ.Π., στις αρμοδιότητες του οποίου θα περιλαμβάνονται η σύνταξη των σχετικών Εκθέσεων και η κατάθεση ενός Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού.


Τα στοιχεία που υπάρχουν

 

Σύμφωνα με στοιχεία του 2011 από τη Eurostat, η Ελλάδα έχει περισσότερα παιδιά σε συνθήκες φτώχειας από την Ουγγαρία, την Πολωνία, την Κροατία, τη Σλοβακία. Η Τσεχία και η Σλοβενία έχουν γύρω στο 15% παιδική φτώχεια, ενώ η Ελλάδα έχει σχεδόν 24%! Με μια αύξηση της τάξης του 9,1% μέσα σε ένα μόλις χρόνο, από 547.000 παιδιά σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού το 2010, η χώρα μας έφτασε να έχει 594.000 παιδιά σε αυτή την κατάσταση το 2011.


Το ποσοστό των νοικοκυριών με παιδιά κάτω από το όριο φτώχειας που δήλωνε αδυναμία για διατροφή που να περιλαμβάνει κάθε δεύτερη ημέρα κρέας, ψάρι, κοτόπουλο ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας ήταν 44,3% το 2011, πάνω από το διπλάσιο, 21,6% που ήταν το 2010.
Τα νοικοκυριά με εξαρτώμενα παιδιά που δηλώνουν οικονομική αδυναμία για ικανοποιητική θέρμανση έχουν αυξηθεί από 14,8% το 2010 σε 19,3% το 2011 και τα φτωχά νοικοκυριά με εξαρτώμενα παιδιά από 37,1% σε 39,7% αντίστοιχα.


Το 25,4% των νοικοκυριών με παιδιά στην Ελλάδα είναι εκτεθειμένα σε περιβαλλοντικά προβλήματα, ρύπανση, μόλυνση κ.λπ., στην περιοχή διαμονής τους, κατατάσσοντας την Ελλάδα στη δεύτερη θέση στην Ε.Ε., δηλαδή αρκετά υψηλότερα από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (15%). Το 19,3% των φτωχών παιδιών κατοικεί σε νοικοκυριά με υγρασία στην οροφή, στους τοίχους κ.λπ. Στους εφήβους το ποσοστό φθάνει το 23%. Τα νοικοκυριά που εμφανίζουν οικονομική αδυναμία για ικανοποιητική θέρμανση έχουν αυξηθεί από 15,4% το 2010 σε 18,6% το 2011, ενώ τα νοικοκυριά με εξαρτώμενα παιδιά που εμφανίζουν οικονομική αδυναμία για ικανοποιητική θέρμανση έχουν αυξηθεί από 14,8% το 2010 σε 19,3% το 2011 και τα φτωχά νοικοκυριά με εξαρτώμενα παιδιά από 37,1% σε 39,7%.


Μάλιστα τα παραπάνω ποσοστά αφορούν στο 2011, ενώ τα μέτρα για την εξίσωση του πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης, που οδήγησε σε μείωση της κατανάλωσης πετρελαίου θέρμανσης έως και 69% ελήφθησαν το 2012 . Οι δαπάνες για την υγεία μειώθηκαν στο 6% του ΑΕΠ για το 2011 από το 7,4% το 2009, ενώ για τις νοσοκομειακές υπηρεσίες από το 3,6% σε 3% αντιστοίχως. 10,1%, για το 2011, δηλώνουν οικονομική αδυναμία για την κάλυψη ιατρικών εξετάσεων.


Το 16,4% του συνόλου των ανηλίκων εμφανίζεται να διαβιεί σε νοικοκυριά με «σοβαρή υλική αποστέρηση», ποσοστό που αντιστοιχεί σε 322.000 παιδιά, αριθμός αυξημένος κατά 89.000 άτομα ή ποσοστιαία αύξηση της τάξης του 38,2%, μεταξύ 2010 και 2011. Η αντίστοιχη ποσοστιαία αύξηση μεταξύ 2010 και 2011 για την ηλικιακή ομάδα 6 έως 11 φθάνει το 46,7%. Την εποχή του ψυχρού πολέμου, ο Στινγκ αναρωτιόταν σε ένα διάσημο τραγούδι του ‘Do the Russians love their children too?’ «Αγαπούν και οι Ρώσοι τα παιδιά τους;», ενώ το 2012, ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Κάμερον ξεχνούσε να πάρει μαζί του την 8χρονη κόρη του, μετά από έξοδό τους σε εστιατόριο. Είναι δυνατόν να ισχύει αυτό που λέει ο Κορνήλιος Καστοριάδης, ότι δηλαδή είναι η δυτική έννοια της ανάπτυξης μια απλή ικανοποίηση της θέλησης κάποιων για εξουσία, «γιατί γι’ αυτούς, δεν είναι σημαντική η χώρα όταν ο λαός ικανοποιεί την πείνα του, είναι σημαντική η χώρα όταν έχει χαλυβουργεία και την ατομική βόμβα»; Σύμφωνα με την έρευνα του Παρατηρητηρίου, από το 2008 έχουν μεταναστεύσει από τη χώρα 357.820 άτομα, από τα οποία 52.299 είναι έως 19 ετών και 36.466 έως 14 ετών. Ο Καζαντζάκης στους Αδερφοφάδες έγραφε για πολέμους και κρίσεις: «Δεν ξέρω τί κάνουν οι Ρούσοι, οι Κινέζοι, οι Αραπάδες· μα εμείς είμαστε λίγοι, θα χαθούμε».




 
ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ!
Ονοματεπώνυμο:
Email:
Ιστοσελίδα:
Σχόλιο:
Κωδικός [όπως εμφανίζεται - Νέα εικόνα]:
Επιλογή για νέα εικόνα
 



Οδηγός για τους πρωτοετείς φοιτητές του Πανεπιστημίου Aθηνών

Έντυπη μορφή - PDF FORMAT


Το σκίτσο του φύλλου 197
Γίνε Εθελοντής!