| ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |




Προπύλαια Μασσαλίας Σόλωνος - Χάσαμε το κέντρο Stop!

του Γ. Διάκου

Δημοσίευση: 19-04-2012 - Στήλη: ΦΑΚΕΛΟΣ - Φύλλο:184




Η ανθρωπιστική κρίση στο κέντρο της Αθήνας, ιδιαίτερα στο λεγόμενο «ιστορικό» κέντρο, υπάρχει πριν από το 2010, ωστόσο στη μετά μνημόνιο εποχή έχει λάβει πράγματι εκρηκτικές διαστάσεις. Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες που ανήκουν στις σχολές του κέντρου, αντίκρiσαν στις αρχές της ακαδημαϊκής χρονιάς, τον χώρο γύρω από τα Προπύλαια να έχει μετατραπεί σε στέκι τοξικομανών, σε χώρο χρήσης και διακίνησης ουσιών, που το πρώτο διάστημα μάλιστα γινόταν όλο το εικοσιτετράωρο.

Μετά τα Χριστούγεννα, το φαινόμενο αυτό θα λέγαμε ότι εντοπίζεται κυρίως στο παρκάκι της Μασσαλίας, μπροστά από την είσοδο της Νομικής.

Έπειτα, εδώ και αρκετούς μήνες, οι μετανάστες μικροπωλητές που συρρέουν στους πεζόδρομους γύρω από το Πανεπιστήμιο έχουν πολλαπλασιαστεί. Πλέον δεν τους συναντά κανείς μόνο στην Πανεπιστημίου, δίπλα στην Ακαδημία, αλλά και στο κάτω μέρος της οδού Μασσαλίας, δίπλα στη Νομική. Όσο για τους άστεγους, αυτοί έχουν κατακλύσει όλον το χώρο μπροστά από το Πνευματικό Κέντρο καθώς και το παρκάκι της Μασσαλίας. Για τους περαστικούς αλλά και για τα ίδια τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας, ο χώρος του πανεπιστημίου καταγράφεται, το τελευταίο διάστημα, ως μία ακόμη «γκρίζα ζώνη» του κέντρου.

 

Η εξέλιξη του προβλήματος και μια πρώτη εξήγηση


Ο πρύτανης του Ε.Κ.Π.Α. κ. Θεοδόσης Πελεγρίνης, με σειρά επιστολών του προς τους αρμόδιους φορείς της πολιτείας είχε επισημάνει το ζήτημα ήδη από το καλοκαίρι, όταν παρατηρήθηκε για πρώτη φορά. Η τελευταία επιστολή στάλθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2011, προς τους υπουργούς Δικαιοσύνης, Πολιτισμού και Τουρισμού και Προστασίας του Πολίτη. Στην επιστολή, ο πρύτανης επισημαίνει ότι «η κατάσταση που επικρατεί στον γύρω από το Ιστορικό Κτήριο του Ε.Κ.Π.Α. χώρο έχει γίνει αφόρητη λόγω της διακίνησης και χρήσης ναρκωτικών [...] με αποτέλεσμα να δημιουργούνται δυσχέρειες τόσο στην εύρυθμη λειτουργία του Ιδρύματος [...] όσο και στην ευταξία του περιβάλλοντος χώρου...». Ο πρύτανης ζητά από τις αρχές να ενεργήσουν τα δέοντα «ώστε να σταματήσει το φαινόμενο αυτό, το οποίο επί πλέον επιφέρει αδικαιολόγητα την μήνη των διερχομένων κατά του Πανεπιστημίου μας».

 

 

Η αστυνομία δεν άργησε να επέμβει. Αλλά απέδειξε για μια ακόμη φορά ότι είναι μέρος του προβλήματος και όχι κομμάτι της λύσης. Από τον περασμένο Δεκέμβριο και κυρίως μέσα στον Ιανουάριο, η παρουσία της αστυνομίας γύρω από τα κτήρια του Πανεπιστημίου αυξήθηκε σημαντικά. Δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ. έκαναν την εμφάνισή τους στα Προπύλαια αλλά και στο παρκάκι της Μασσαλίας. Ταυτόχρονα, η καταδίωξη των μεταναστών μικροπωλητών από τη δημοτική αστυνομία έγινε όλο και πιο συχνό φαινόμενο. Σταδιακά, μπορούμε να πούμε ότι η αστυνομία απέκτησε σχεδόν καθημερινή παρουσία, ειδικά στην οδό Μασσαλίας. Μια παρουσία, όμως, που εξαντλείται σε βίαιες κατασταλτικές επιθέσεις ενάντια σε τοξικομανείς, χωρίς να συλλαμβάνει εμπόρους ναρκωτικών, παρά το γεγονός ότι συχνά βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τους τελευταίους. Άλλοτε, πάλι, συλλαμβάνει μετανάστες μικροπωλητές, για να περάσουν λίγα βράδια στο κρατητήριο (αντιμετωπίζοντας όχι και τόσο φιλόξενη συμπεριφορά) και ύστερα να αφεθούν ελεύθεροι να τριγυρίζουν στο κέντρο της Αθήνας, για να γίνουν ενδεχομένως στόχος μιας νέας σύλληψης. Δεν είναι λίγες οι φορές που η αστυνομία έχει σταθεί μπροστά στην είσοδο της Νομικής, παραβιάζοντας το (πάλαι ποτέ) πανεπιστημιακό άσυλο, τρομοκρατώντας και εκφοβίζοντας τους φοιτητές. Επομένως, μπορούμε εύλογα να ισχυριστούμε πως η στάση της αστυνομίας απλώς ανακυκλώνει την παραβατικότητα γύρω από τον χώρο του Πανεπιστημίου και
αφήνει υπόννοιες ότι οι δυνάμεις καταστολής βρίσκουν συνεχώς αφορμή, ώστε να επεμβαίνουν σε αυτό το σημείο.

 

Μάλιστα, κατά την περίοδο συγγραφής αυτού του άρθρου, στις 19 Μαρτίου, εκτυλίχθηκε μια ακόμη κατασταλτική ενέργεια της αστυνομίας στον πεζόδρομο της Μασσαλίας, κατά την οποία άνδρες των ΜΑΤ κυνήγησαν και ξυλοκόπησαν βάναυσα μετανάστες μπροστά από την είσοδο της Νομικής, ενώ προσήγαγαν αναίτια δύο φοιτήτριες της σχολής, την ώρα που προσπαθούσαν να μπουν στο κτήριο. Όπως μας ανέφερε μέλος της φοιτητικής παράταξης «ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ», στην οποία ανήκαν οι προσαχθείσες φοιτήτριες, κατά τη διάρκεια της μεταφοράς και παραμονής τους στη ΓΑΔΑ, εκείνο που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι το παράπονο των αστυνομικών: «γιατί δε θέλετε να γίνει η σχολή σας Παιδαγωγικό, δηλαδή να τη φυλάμε κάθε μέρα;».

 

Ακόμα, την Παρασκευή 23/3, εβδομήντα έξι καθηγητές της Νομικής, σε σύνολο περί που 110, κατέθεσαν μηνυτήρια αναφορά κατά αγνώστων στην Εισαγγελία Αθηνών, καταγγέλοντας τη χρήση και διακίνηση ουσιών που παρατηρείται τους τελευταίους μήνες γύρω από το κτήριο της σχολής.

 

Μία από τις αιτίες της έντασης όλων αυτών των φαινομένων γύρω από τον ιστορικό χώρο του Πανεπιστημίου, πρέπει μάλλον να αναζητηθεί στη διαχρονική προσπάθεια των μηχανισμών της εξουσίας να στοχοποιήσουν το πανεπιστημιακό άσυλο. Προσπάθεια που μετατράπηκε σε επείγουσα ανάγκη της κυβέρνησης από τον Αύγουστο. Τότε, πέρασε στη Βουλή, μέσα από τη σύμπραξη όλων των μνημονιακών κομμάτων, ο νόμος-πλαίσιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, ο οποίος καταργεί το άσυλο. Ως συμπλήρωμα του συγκεκριμένου νόμου, ο χώρος του πανεπιστημιακού ασύλου πρέπει να αναδεικνύεται στην πράξη ως πεδίο παραβατικότητας και ανομίας. Έτσι, νομιμοποιείται η μόνιμη παρουσία της αστυνομίας και εμπεδώνεται ιδεολογικά η ήδη θεσμοθετημένη κατάργηση του ασύλου.

 

Όπως επισημαίνουν φοιτητές της Νομικής, με τους οποίους συνομιλήσαμε, η πολιτική στοχοποίηση του ασύλου έρχεται να διεμβολίσει τον κοινωνικό χαρακτήρα του, δηλαδή τη θεώρηση του πανεπιστημίου ως ενός δημόσιου χώρου διαβούλευσης και ελεύθερης διακίνησης ιδεών, αλλά παράλληλα και ενός χώρου στον οποίο γεννιούνται και αναπτύσσονται κινήματα και αγώνες ενάντια στο κυρίαρχο υπόδειγμα. Ένας χώρος στον οποίο θα καταφεύγουν οι υποτελείς για να προστατευθούν από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, όπως έγινε πέρσι με τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας ή τώρα με τους μετανάστες μικροπωλητές που βρίσκουν καταφύγιο εντός της Νομικής.

 

 

Ανθρωπιστική κρίση στο κέντρο της Αθήνας

 

Γίνεται κατανοητό πως η ανθρωπιστική κρίση που βιώνει το κέντρο της πρωτεύουσας μπορεί να καθίσταται εργαλείο αναπαραγωγής και ενδυνάμωσης επιχειρηματικών συμφερόντων, καθώς αυτά επιδίδονται σε έναν αγώνα να κατακτήσουν τον αστικό ιστό. Ένας αγώνας, που σε ό,τι αφορά το ιστορικό κέντρο, φαίνεται να συμβαδίζει με μια διαδικασία εκδίωξης των μόνιμων κατοίκων, μετακίνησής τους σε πιο περιφερειακές ζώνες και μετατροπή του κέντρου σε ζώνη εμπορικής χρήσης.

 

Φυσικά, όλα αυτά αποτελούν απλώς τους τρόπους εκμετάλλευσης ενός υπάρχοντος
πεδίου ανθρωπιστικής κρίσης. Κεντρικός πυλώνας αυτής της ανθρωπιστικής κρίσης είναι οι χιλιάδες μετανάστες χωρίς χαρτιά που συγκεντρώνονται στο κέντρο της Αθήνας. Άνθρωποι προερχόμενοι από χώρες με τεράστια φτώχεια και εξαθλίωση, με πολεμικές αναταραχές και με τον θάνατο να παραμονεύει καθημερινά. Φτάνοντας στην Αθήνα, ζουν ένα διάστημα άστεγοι, τριγυρίζοντας στους δρόμους ή μένοντας σε τρώγλες. Αναζητούν την ευκαιρία μιας δουλειάς, για να κερδίσουν μια στοιχειώδη επιβίωση. Χωρίς καμία δυνατότητα νομιμοποίησης και χορήγησης άδειας παραμονής, τουλάχιστον τα πρώτα αρκετά χρόνια, ζουν υπό τον συνεχή φόβο της σύλληψης και της απέλασης. Κάνουν όλες τις δουλειές, με μηδαμινά βέβαια μεροκάματα, συχνά αναζητώντας πέρα από τη διαβίωσή τους και ένα στοιχειώδες ποσό ώστε να περάσουν τα δυτικά σύνορα.

 

Η ανάγκη των μεταναστών για επιβίωση γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από ένα περιθωριακό κεφάλαιο, που βέβαια διαπλέκεται και με τον ελληνικό κρατικό μηχανισμό. Συγκροτείται έτσι μια αλυσίδα κερδοφορίας, της οποίας τελευταίος, πιο εκτεθειμένος και πιο φτωχός κρίκος είναι οι ίδιοι οι μετανάστες. Ένα βασικό παράδειγμα που βλέπουμε κατά κόρον στο κέντρο της Αθήνας και ειδικότερα στον χώρο γύρω από το ιστορικό κτήριο του
Ε.Κ.Π.Α., είναι το παραεμπόριο. Το παραεμπόριο αποτελεί μια οργανωμένη διαδικασία παραγωγής και εισαγωγής «μαϊμού» προϊόντων (κατασκευασμένων συνήθως στον βαλκανικό χώρο πάλι από μετανάστες χωρίς χαρτιά), στην οποία εμπλέκονται Έλληνες και αλλοδαποί μεγαλο-εισαγωγείς που θησαυρίζουν. Στην εισαγωγή και αποθήκευση των προϊόντων στην Ελλάδα, πιθανότατα εμπλέκονται και κρατικοί υπάλληλοι, καθώς ουδέποτε παρατηρήθηκε παρεμπόδιση τέτοιας διαδικασίας μέσα από ελεγτικούς τελωνειακούς μηχανισμούς ή από τις αρμόδιες διωκτικές αρχές. Τα «μαϊμού» προϊόντα που βρίσκονται στην Ελλάδα προωθούνται στους μετανάστες μέσω διαφόρων, συνήθως Ελλήνων αλλά και ξένων, μεσαζόντων. Από την αλυσίδα του παραεμπορίου, οι μετανάστες μικροπωλητές βγάζουν το μικρότερο κέρδος. Επομένως, μία συνεκτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση του παραεμπορίου, θα λάμβανε υπόψη όλους τους κρίκους της αλυσίδας και ιδιαίτερα τους πιο δυνατούς. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΕΣΕΕ Β. Κορκίδη, «σαφώς υπάρχουν και Έλληνες σ’ αυτή τη διαδικασία. Είναι γνωστοί στο ΣΔΟΕ». Ακόμα, ο Δημήτρης Ψύκας, γραμματέας του Ενιαίου Συνδικάτου Μικροπωλητών Ελλάδας, δήλωσε: «οι παρέμποροι βρίσκονται υπό την ομπρέλα κάποιων εισαγωγέων, οι οποίοι διακινούν απίστευτα ποσά. Για να χτυπηθεί το παραεμπόριο πρέπει πρώτα να αντιμετωπιστούν οι εισαγωγείς λαθραίων προϊόντων. Αυτοί οι εισαγωγείς είναι γνωστοί, είναι μέλη εμπορικών συλλόγων».

 

Μπορούμε να συζητήσουμε συγκεκριμένες προτάσεις, όσον αφορά το ζήτημα γύρω από τον χώρο του Πανεπιστημίου.

 

  • Δημοσιοποίηση του θέματος από την πρυτανική αρχή με επιθετικό τρόπο, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που το πανεπιστήμιο στοχοποιείται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα Μ.Μ.Ε.. Διοργάνωση εκδηλώσεων στο κτήριο της Πρυτανείας
  • Πρωτοβουλίες φοιτητών, καθηγητών και εργαζομένων του Πανεπιστημίου για τη συζήτηση γύρω από το ζήτημα. Διοργάνωση δράσεων για την επανοικειοποίηση του χώρου γύρω από τα κτήρια του Πανεπιστημίου σε Πανεπιστημίου και Μασσαλίας
  • Επικοινωνία του Πανεπιστημίου με κέντρα περίθαλψης και απεξάρτησης και οργάνωση επιτόπιων παρεμβάσεων στους παραπάνω χώρους
  • Πίεση στη δημοτική αρχή και κυρίως στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας, να λάβει μέτρα κοινωνικής προστασίας για τους τοξικομανείς και τους άστεγους
  • Παρέμβαση των πρυτανικών αρχών για την προστασία του πανεπιστημιακού ασύλου και των φοιτητών από τις επιδείξεις δύναμης της αστυνομίας.

 

Και υπάρχουν και άλλες πολλές προτάσεις, αρκεί να υπάρχει και η θέληση για δράση. Γιατί σε αντίθεση με όσα λένε πολλοί τον τελευταίο καιρό, δεν θέλουμε ένα πανεπιστήμιο που να σου δείχνει μόνο πώς να ερμηνεύεις τον κόσμο, αλλά και τον τρόπο για να τον αλλάξεις.




 
ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ!
Ονοματεπώνυμο:
Email:
Ιστοσελίδα:
Σχόλιο:
Κωδικός [όπως εμφανίζεται - Νέα εικόνα]:
Επιλογή για νέα εικόνα
 



Οδηγός για τους πρωτοετείς φοιτητές του Πανεπιστημίου Aθηνών

Έντυπη μορφή - PDF FORMAT


Το σκίτσο του φύλλου 197
Γίνε Εθελοντής!